Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

.

Η σημασία τού να είσαι ζώο

Σύλληψη – Επιμέλεια: Μαρία Γιαγιάννου

.

 

Η ομαδική έκθεση «Η σημασία τού να είσαι ζώο», σε επιμέλεια Μαρίας Γιαγιάννου και καλλιτεχνική διεύθυνση Γιώργου Τζάνερη, παρουσιάστηκε στην γκαλερί Genesis (Χάρητος 35, Κολωνάκι, 12-28/5/16) και βασίστηκε στο ομότιτλο δοκίμιο της επιμελήτριας στο βιβλίο «Μεταμοντέρνο Σώμα» (συλλογικό, Γαβριηλίδης 2016) όπου μελετά το φαινόμενο της θηριανθρωπίας στις εικαστικές τέχνες.

Ακολουθεί μια συνοπτική παρουσίαση δείγματος των έργων, λίγα λόγια για τους δώδεκα συμμετέχοντες εικαστικούς, που προσέγγισαν με τις μοναδικές ερμηνείες τους αυτό το μορφικό και υπαρξιακό κράμα, ιδιαίτερα διαδεδομένο στη σύγχρονη τέχνη και γενικότερα στη μεταμοντέρνα εικονογραφία του αστικού πολιτισμού: τη σύμπτυξη του ανθρώπινου σώματος με το ζωϊκό.

.

Θεόφιλος Κατσιπάνος

Θεόφιλος Κατσιπάνος_Συμπτώσεις σε ένα δέντρο_2016

Ο Θεόφιλος Κατσιπάνος στο τρίπτυχο έργο του «Συμπτώσεις σε ένα δέντρο» φωλιάζει στις κουφάλες, τα κλαδιά και τις ρίζες ενός πυκνοκατοικημένου δέντρου τρυφερές ανθρώπινες μορφές, αθώα αγρίμια, που μέσα από τις συμπτώσεις μιας ονειρικής παραδοξολογίας ενώνονται νωχελικά με τις φυλλωσιές και τα ζώα του δάσους.

.

Μάριον Ιγγλέση

Μάριον Ιγγλέση_Vertebrae_2016

Η Μάριον Ιγγλέση στο πολυμορφικό γλυπτό της «Vertebrae» προσεγγίζει την ενδότερη φυσιολογία ενός αυτοσχέδιου ανθρωποζωϊκού υβριδίου, συνδέοντας πήλινους σπονδύλους σε μια λευκή ραχοκοκκαλιά, που θα μπορούσε να ανήκει στη συλλογή ενός φανταστικού μουσείου φυσικής (;) ιστορίας. Σαν ένα κομπολόι για προσευχές που ενώνουν την προϊστορία με τον φουτουρισμό.

.

Παντελής Χανδρής

Παντελής Χανδρής_Υπόστασις_2009

Ο Παντελής Χανδρής στο γλυπτό του από την ενότητα «Υπόστασις» κυριολεκτικά συστρέφει την ανθρώπινη υπόσταση, φέρνοντας τη διογκωμένη ανθρώπινη κεφαλή σε μια υπνωτιστική επικοινωνία με έναν κορμό πτηνού. Ο άνθρωπος είναι μια συρραφή από μέλη, μια συμπλοκή φύσεων – το ζώο, η μάσκα, το «καθιστόζωο» (όπως έγραφε ο Νίκος Καρούζος) – που αναζητά αυθόρμητα τη θηλή-πηγή της αληθινής καταγωγής του.

.

Μαριάννα Τρώντσιου

Marianna Trontsiou_Gold is proved by fire_pencil and gold on paper_H simasia tou na eisai zwo_12-28May-smaller

Η Μαριάννα Τρώντσιου στο έργο της «Gold is proved by fire» μελετά την διφυή υπόσταση του ανθρώπου, τοποθετώντας πάνω σε ένα σώμα βοοειδούς δύο ανδρικά σιαμαία κεφάλια. Διπλό σώμα, αλλά και διπλός νους σε μια στασιμότητα δύο κατευθύνσεων. Η ανοίκεια σύνδεση ενισχύεται από την διατήρηση της ήρεμης στοχαστικότητας των ανθρώπινων κεφαλιών παρά το γεγονός ότι φύονται σ’ ένα μάλλον άβολο κορμί.

.

Γιώτα Ανδριάκαινα

Giota Andriakaina_Unfinished II_Νήμα σε ύφασμα

Η Γιώτα Ανδριάκαινα κεντάει τις γέφυρες ανθρώπων και ζώων με έκδηλη ευαισθησία, δίνοντας στον θηριάνθρωπό της τον ρόλο ενός αγγέλου-προστάτη. Ο ρινόκερος αγκαλιάζει το ευάλωτο και γυμνό ανθρώπινο πρόσωπο πίσω από τις αιμάτινες κλωστές και μαζί με το άγριο πτηνό υπόσχονται μια πνευματική διέξοδο σ’ εκείνον που, παλεύοντας, άνω θρώσκει.

.

Κυριακή Μαυρογεώργη

Mavrogeorgi_I didn' t know about you_2016

Η Κυριακή Μαυρογεώργη στο πορσελάνινο μικρογλυπτό της «I didn’ t know about you» ντύνει ένα ελαφοκόριτσο με την ολόλευκη δαντέλα της παρθενίαςκαι της δίνει για συντροφιά έναν ανησυχαστικά μικροσκοπικό ανδρίσκο-πετ. Το ζήτημα της ετερότητας τίθεται με ζοφερή κομψότητα μέσα από την αλλόκοτη διαφορά μεγεθών, από τη μεταβλητή σημασία της διαφοράς των φύλων και βεβαίως μέσα από την ανατρεπτικά γαλήνια ένωση με το ζώο.

.

Λεωνίδας Γιαννακόπουλος

Leonidas Giannakopoulos_Anima(L)2016,inkon paper 29,5x23,5cm

Ο Λεωνίδας Γιαννακόπουλος στο έργο του «Anima(l)» μεταμορφώνει υπαινικτικά μία γυναικεία καλλονή σε λεοπάρδαλη. Το κηλιδωμένο μάγουλο, η υποκίτρινη νότα στο μάτι, ο ελάχιστα μακρύτερος κυνόδοντας σπρώχνουν το πλάσμα σε έναν άλλο κόσμο ομορφιάς, που ανήκει ακόμα στην Πόλη αλλά προσβλέπει σε μιαν ελευθερία εκτός. Εκτός κι αν η πορεία της μεταμόρφωσης είναι αντίστροφη, οπότε η X-Woman χάνει την αιλουροειδή της φύση για να της μείνει εντέλει μόνο ένα φτερό παγωνιού.

.

Διαμαντής Σωτηρόπουλος

Diamantis Sotiropoulos_Piranha_H simasia tou na eisai zwo_12-28May2016

Ο Διαμαντής Σωτηρόπουλος στο σχέδιό του «Piranha», σε ένα μετα-αισώπειο στιγμιότυπο, επιστρατεύει τη λειτουργία του σατιρικού σκώμματος για να εμπαίξει την πολιτική εξουσία και να καθρεφτίσει στο ανθρωποφαγικό του εικόνισμα (καθότι πιράνχα χωρίς αναστολές) τους αξιωματούχους της βαρυφορτωμένης κι ακοίμητης αλαζονείας.

.

Χαρίτων Μπεκιάρης

Χαρίτων Μπεκιάρης_the little witch_pencil on paper_H simasia tou na eisai zwo

Ο Χαρίτων Μπεκιάρης στο λεπτοτέχνημά του «The little witch» μάς εισάγει σε ένα βικτωριανό σκηνικό, το οποίο εξαρχής ανατρέπει δίνοντας στην ηρωίδα του υβριδικό προφίλ. Η μικρή του μάγισσα είναι μια αιθέρια γατογυναίκα που μοιάζει να διασχίζει έναν διάδρομο με πίνακες (ή ίσως γιγαντο-οθόνες σε μια ακόμα πιο postmodern ερμηνεία), στον κλυδωνιζόμενο από πνεύματα Οίκο των Άσερ. Σκέτος άνθρωπος; Never more!

.

Σταυρούλα Παπαδάκη

Σταυρούλα Παπαδάκη_Άτιτλο_2016

Η Σταυρούλα Παπαδάκη, διατηρώντας μια άμεση σχέση με το κόμικ, επιτρέπει στην εσωτερικότητα του ανθρώπινου σώματος να ξεσπάσει σε έναν καταρράκτη από ζωικά σπλάχνα, που αναπαράγουν τον εαυτό τους. Μια μελέτη υπαρξιακής βιολογίας, όπου ο οφθαλμός μετατρέπεται σε γουρούνι και η φυσιολογία του μυστήριου κορμιού διαχέεται στο σύμπαν μη χωρώντας πουθενά αλλού.

.

Αλίκη Παππά

Aliki Pappa_Give me the love of an orchestra_κάρβουνο σε καμβά_ 205x75cm

Η Αλίκη Παππά στο έργο της «Give me the love of an orchestra», στροβιλίζοντας με άνεση το κάρβουνο πάνω στον καμβά, στοιβάζει στο ιερό της τοτέμ την απόλυτη φατρία των αδελφών ειδών. Ένα κεφάλι κουκουβάγιας στο νευραλγικό σημείο της σύνθεσης και γύρω θαλάσσια, ιπτάμενα και χερσαία ζώα, όλα στηριγμένα χαλαρά στη δύναμη μιας υπερκόσμιας προσευχής. Οι ανθρώπινες παλάμες συναντιούνται σε θέση πνευματικής ανάτασης, ενώ ο κόσμος των ζώων μας κοιτάζει ευθύβολα.

.

Αλέξανδρος Μαγκανιώτης

Alexandros Maganiotis_Oikogeneia_H simasia tou na eisai zwo_12-28.5_genesis

Ο Αλέξανδρος Μαγκανιώτης στο έργο του «Οικογένεια» απεικονίζει ένα κλασικό φωτογραφικό στιγμιότυπο, όπου τίποτε δεν είναι «κλασικό». Μια οικογένεια γιορτάζει τις απόκριες, όμως η ζωανθρωπική τους φύση δεν είναι μεταμφίεση. Οι τρεις αιλουροειδείς συγγενείς είναι απροβλημάτιστα αιλουροειδείς. Κουστουμαρισμένοι γιορτάζουν τη γιορτή της απόκρυψης του αληθινού εαυτού, καθώς –σε αντίθεση ίσως με τις προθέσεις τους– τον αποκαλύπτουν. Ανάμεσα στις κουκκίδες της επιφάνειας κρύβονται γράμματα, απόπειρες επικοινωνίας.

***

.

Το δοκίμιο «Η σημασία τού να είσαι ζώο»,

αποσπάσματα από το οποίο διάνθισαν και την έκθεση,

περιέχεται στον συλλογικό τόμο «Μεταμοντέρνο Σώμα«

τον δεύτερο της σειράς για το Μεταμοντέρνο στη Σύγχρονη Τέχνη.

Τα τέσσερα δοκίμια του βιβλίου υπογράφουν οι:

Μαρία Γιαγιάννου (εικαστικά), Γιώργος Λαμπράκος (λογοτεχνία),

Δημήτρης Νάκος (κινηματογράφος), Θωμάς Συμεωνίδης (θέατρο)

και το επίμετρο η Πέπη Ρηγοπούλου.

Το έργο του εξωφύλλου είναι της Κυριακής Μαυρογεώργη.

Μεταμοντέρνο Σώμα_2016_Γιαγιάννου, Λαμπράκος, Νάκος, Συμεωνίδης

***

Η gallery genesis

παρουσιάζει την ομαδική έκθεση

.

Η σημασία τού να είσαι ζώο

Σύλληψη – Επιμέλεια: Μαρία Γιαγιάννου

.

Καλλιτεχνική Διεύθυνση: Γιώργος Τζάνερης

Εγκαίνια: Πέμπτη 12 Μαΐου 2016 / Ώρα 20:00

Διάρκεια: 12 Μαΐου έως 28 Μαΐου 2016

.

Συμμετέχουν οι καλλιτέχνες:

Αλέξανδρος Μαγκανιώτης

Αλίκη Παππά

Γιώτα Ανδριάκαινα

Διαμαντής Σωτηρόπουλος

Θεόφιλος Κατσιπάνος

Κυριακή Μαυρογεώργη

Λεωνίδας Γιαννακόπουλος

Μαριάννα Τρώντσιου

Μάριον Ιγγλέση

Παντελής Χανδρής

Σταυρούλα Παπαδάκη

Χαρίτων Μπεκιάρης

.

  Την Πέμπτη 12 Μαΐου 2016, στις 20.00 εγκαινιάζεται στη γκαλερί Genesis (Χάριτος 35, Κολωνάκι) η έκθεση «Η σημασία τού να είσαι ζώο», σε επιμέλεια Μαρίας Γιαγιάννου. Αφορμή για την έκθεση αποτελεί το ομώνυμο δοκίμιο της επιμελήτριας στο βιβλίο «Μεταμοντέρνο Σώμα» (συλλογικό, Γαβριηλίδης 2016) όπου μελετά το φαινόμενο της θηριανθρωπίας στις εικαστικές τέχνες.

  Δώδεκα νέοι Έλληνες καλλιτέχνες προσεγγίζουν ένα εξαιρετικά διαδεδομένο φαινόμενο στα σύγχρονα εικαστικά: τη σύμπτυξη του ανθρώπινου σώματος με το ζωϊκό. Η μεγάλη συχνότητα και ποικιλία της εμφάνισης του μορφικού κράματος που αποκαλείται θηριανθρωπία ή ζωομορφισμός, στην τέχνη και γενικότερα στη μεταμοντέρνα εικονογραφία του αστικού πολιτισμού, συνοψίζεται σε μια εικαστική έκθεση που συγκεντρώνει παραλλαγές της απεικόνισης αυτού του υβριδικού θέματος. Η έκθεση «Η σημασία τού να είσαι ζώο» παρατηρεί και καταγράφει τη σύγχρονη κορύφωση των αναπαραστάσεων του Θηριανθρώπου μέσα από δώδεκα μοναδικές εικαστικές ματιές που «εικονογραφούν» το ερώτημα γιατί αυτός ο μορφικός προβληματισμός, που είναι εντελώς πρωτόγονος, αποκτά τόση σημασία σήμερα και γιατί ένα τέτοιο ανάμικτο σώμα μπορεί να ονομαστεί μεταμοντέρνο.

  Προστατευτικοί ρινόκεροι, αξιωματούχα ψάρια, καλοντυμένα αιλουροειδή, στοχαζόμενοι πτηνάνθρωποι, μασκοφορεμένα ελάφια, άνδρες-πεταλούδες, γουρούνια που μπλέκονται σε ανθρώπινα σπλάχνα, σκελετοί υβριδίων, γενεαλογικά δέντρα ζωανθρώπων, τοτέμ της μεγάλης ανάμικτης φατρίας των θηλαστικών, κατακερματισμένα ανθρώπινα σώματα με ζωϊκά αξεσουάρ, μελαγχολικές φιγούρες υβριδικών αγγέλων˙ όλα αυτά τα μοναδικά πλάσματα επιβιβάζονται σε μια νέα κιβωτό διάσωσης, κατασκευασμένη από ακέραια φαντασία, με προορισμό ένα νέο είδος ελευθερίας. Έργα ζωγραφικής και γλυπτικής, διαφόρων διαστάσεων και υλικών, θα δώσουν στον θεατή μια πολυσυλλεκτική αλλά εστιασμένη εικόνα, μια συλλογή αισθητικών και υπαρξιακών δεδομένων για να σκεφτεί τη σχέση του με τον εαυτό, με το ζώο, με την τέχνη.

  Από τους ζωόμορφους θεούς της αιγυπτιακής θρησκείας και τις μεταμορφώσεις του Οβιδίου μέχρι την «αντίστροφη» γοργόνα του Μαγκρίτ και τον συναρπαστικά ανοίκειο κόσμο του Ερνστ˙ από τις υποκουλτούρες των Furries και των Therians και τις βιτρίνες των καταστημάτων με τα ζωόμορφα μανεκέν μέχρι τη ζωώδη δύναμη των cyborgs και τον «Αστακό» του Λάνθιμου, ο άνθρωπος διεκδικεί μια όλο και πιο στενή σχέση με το ζώο που τον κατοικεί. Ο Έλλην Ζωάνθρωπος εκπροσωπείται εδώ από τον σύγχρονο εικαστικό, ο οποίος «έχει αναλάβει να παίξει τον ρόλο του ως Καλλιτέχνης σε μια κατεξοχήν χρησιμοθηρική κοινωνία, η οποία τον αντιμετωπίζει ως ναρκισσιστικό παγώνι αλλά και ως ανήμερο θηρίο, ενώ συχνά τον ενσωματώνει ως pet στο όραμα του “ποιοτικού ελεύθερου χρόνου” και της γρήγορης, ανώδυνης χρήσης του. Επιπλέον, η ατομική ιδιοσυγκρασία του καθενός θέλει να φυτρώσει και να ανθίσει. Όσο κι αν απομακρύνει την αυτοεικόνα του από κάθε επινοημένο του έργο, ο δημιουργός δεν παύει να προβάλλει πάνω του έναν από τους πιθανούς εαυτούς του. Πάνω στο σώμα του έργου και άρα στο δικό του σώμα, ο σύγχρονος εικαστικός ζωγραφίζει την πολυδιάσπαση της μεταμοντέρνας ψυχής» (απόσπασμα από το δοκίμιο).

  Οι εικαστικοί: Αλέξανδρος Μαγκανιώτης, Αλίκη Παππά, Γιώτα Ανδριάκαινα, Διαμαντής Σωτηρόπουλος, Θεόφιλος Κατσιπάνος, Κυριακή Μαυρογεώργη, Λεωνίδας Γιαννακόπουλος, Μαριάννα Τρώντσιου, Μάριον Ιγγλέση, Παντελής Χανδρής, Σταυρούλα Παπαδάκη, Χαρίτων Μπεκιάρης, υπογραμμίζουν με τις ιδιαίτερες ερμηνείες τους την τεράστια σημασία τού να είμαστε ζώα. Μέχρι τις 28 Μαΐου 2016 στην γκαλερί Genesis (Χάριτος 35, Κολωνάκι).

Leonidas Giannakopoulos_His royal calmness_2016 ink on paper_25,5x36cm_H simasia tou na eisai zwo

Λεωνίδας Γιαννακόπουλος / His Royal Calmness / Μελάνι σε χαρτί/ 2016 

Kyriaki Mavrogeorgi_Self portrait _opus49_H simasia tou na eisai zwo_12-28.5

Κυριακή Μαυρογεώργη/ Self-portrait Opus 49/ Πορσελάνη και γιαπωνέζικο ριζόχαρτο/ 2016.

SONY DSC

Σταυρούλα Παπαδάκη / Άτιτλο / Μελάνι σε χαρτί / 2016

KATSIPANOS--THEOFILOS   __ 50 X 38

Θεόφιλος Κατσιπάνος / Συμπτώσεις σε ένα δέντρο / Ακρυλικό και λάδι σε καμβά / 2016

Pantelis Xandris_H simasia tou na eisai zwo-Genesis 12-28 May

Παντελής Χανδρής / Υπόστασις / Πολυεστερική ρητίνη και χρώμα / 2003

Marianna Trontsiou_Silence is Gold_pencils and gold on paper_H simasia tou na eisai zwo_12-28.5 Genesis

Μαριάννα Τρώντσιου / Silence is gold / Μολύβι και φύλλα χρυσού σε χαρτί / 2016

.

*Στο fb-event περισσότερες πληροφορίες για την έκθεση

.

*Πληροφορίες για τη συλλογή δοκιμίων «Μεταμοντέρνο Σώμα»,

όπου συμπεριλαμβάνεται το δοκίμιο «Η σημασία τού να είσαι ζώο».

Μόλις κυκλοφόρησε στα βιβλιοπωλεία

και θα διατίθεται στον χώρο της έκθεσης.

Τα τέσσερα δοκίμια του βιβλίου υπογράφουν οι:

Μαρία Γιαγιάννου (εικαστικά), Γιώργος Λαμπράκος (λογοτεχνία),

Δημήτρης Νάκος (κινηματογράφος), Θωμάς Συμεωνίδης (θέατρο)

και το επίμετρο η Πέπη Ρηγοπούλου.

Μεταμοντέρνο Σώμα_2016_Γιαγιάννου, Λαμπράκος, Νάκος, Συμεωνίδης

 

Μαρία Γιαγιάννου «Μπαλαντέρ, μια ερωτική εξτραβαγκάντσα»
.
.

Με τη γλώσσα της περιπλάνησης & της σάρκας

.

της Μαρίας Στασινοπούλου
από την Εφημερίδα Των Συντακτών
.

«Η επίγνωση της ευτυχίας μας λιώνει από ευτυχία. (Δεν κομπάζω, μόνο καταγράφω. Ίσως να δώσουμε αυτό το κείμενο στο θεωρητικό παιδί μας όταν είναι δεκαοχτώ. Να ξέρει τι περνούσα καθώς σε αγαπούσα και καθώς από το μέλλον σου φωνάζω ακόμα Σ’ αγαπώ)» λέει η αφηγήτρια της Γιαγιάννου στο ερώμενον πρόσωπο, όταν ήδη έχουν φτάσει στην «Κατατονία της Ευτυχίας», «αυτό που εννοούμε όταν λέμε “λιώνω” και καθώς λιώνω αποκαλύπτεται το φιτίλι μου∙ η γραμμή πλεύσης μου».

Ενας μεγάλος έρωτας ψάχνει τρόπους να συγκροτήσει την ταυτότητά του για να καταλήξει: «Εγώ τους αγαπώ όλους επειδή αγαπώ εσένα. Και επειδή με αγαπάς».

Το Μπαλαντέρ, μια ερωτική εξτραβαγκάντσα είναι το πέμπτο κατά σειρά βιβλίο της Μαρίας Γιαγιάννου. Εχουν προηγηθεί: Ο Ταξιδιώτης του Αλλοτε (πεζοποιήματα), η Μελανίππη (μυθιστόρημα), το θεατρικό Εκτός Εαυτού και τα δοκίμια Μεταμοντέρνος Έρως. Ένας τέτοιος μεταμοντέρνος -ίσως όμως και τελείως κλασικός- έρωτας αναλύεται και στο καινούργιο της βιβλίο.

Θα μπορούσε να ’ναι διηγήματα με κοινό θέμα τη γλώσσα του σώματος ή τη γλώσσα του νοήματος ή το νόημα της γλώσσας. Η εντύπωσή μου είναι ότι πρόκειται για μυθιστόρημα, νουβέλα καλύτερα λόγω έκτασης, πάνω στο προαιώνιο θέμα του έρωτα που γεννιέται, παγιώνεται και ύστερα διαλύεται, θρυμματίζεται, καταρρέει. Έρωτας δίχως όρους και όρια, πηγή αυτογνωσίας και αυτοεπίγνωσης, σε ένα περίεργο γλωσσολογικό παραλήρημα.

Εξάλλου αυτό ακριβώς δηλώνει και ο υπότιτλος «Μια ερωτική εξτραβαγκάντσα»∙ τι άλλο είναι η εξτραβαγκάντσα από παράνοια, παραλογισμό, ιδιοτροπία, εξωφρενισμό και υπερβολή.

Πρόκειται για βιβλίο ανορθόδοξο, γεμάτο λογικές αντιφάσεις και νοηματικές αντιθέσεις. Με εμμονή στον ορισμό και την ονοματολογία, χειρίζεται έξοχα το απατηλό παιχνίδι των λέξεων. Στο πρώτο κιόλας κομμάτι με τον τίτλο «Γλωσσολογία» παρακολουθούμε ένα έξυπνο γλωσσολογικό παιχνίδι παρεξηγήσεων και εσωτερικών παράλληλων μονολόγων, σε αντιφατικό διάλογο που όμως καταλήγει σε συμφωνία. Η πολυσημία της λέξης απειλεί τη συνεννόηση και δυσχεραίνει την επικοινωνία, αλλά και σε φτάνει στην απόλυτη απογείωση.

Στα δύο ανεπίδοτα γράμματα, με τον τίτλο «Επιστολογραφία» και «Συγγνώμη» αντίστοιχα, γραμμένα με διαφορά ωρών, ένας καταιγισμός από ύβρεις και κατάρες για τον χωρισμό, στο πρώτο, και η προσπάθεια επανόρθωσης γεμάτη χιούμορ, ειρωνεία, σαρκασμό, στο δεύτερο∙ όλα για να κρυφτεί ο σπαραγμός.

Απίστευτη ευρηματικότητα σε ερωτικά υποκοριστικά και υμνητικά λόγια στη «Θεολογία». Ενδιαφέρον διαφυλικό πινγκ πονγκ, λόγος για το άρρεν και το θήλυ στο «Φυλολογία»: «Είμαστε το Σώμα μας και οι βυθοί μας». Στο τελευταίο κομμάτι «Σημειολογία», και όχι μόνον, η Γιαγιάννου αποκαθιστά τις προθέσεις της και μνημονεύει από τους δασκάλους τον Μπαρτ, στα Αποσπάσματα ερωτικού λόγου του οποίου θα εντοπίζαμε τον κοντινό της πρόγονο. Αλλού έχει παραπέμψει σε Μπατάιγ, Μπαντιού, Εμπειρίκο, Ελύτη, αλλά και Πλάτωνα.

«Μαγικά πράγματα συμβαίνουν μόνον όταν δεν παλεύουμε για να τα αποκτήσουμε – όταν παλεύουμε και τα αποκτάμε, ονομάζονται “αποζημιώσεις”», λέει η Γιαγιάννου. Το Μπαλαντέρ είναι και μαγεία και αποζημίωση μαζί, αποφαίνεται ο αναγνώστης.

Ολόκληρο το άρθρο εδώ

12.3.16

Cover idea 6_kentridge B

.

επι-Γραφές: Το σώμα της λέξης

Σεμινάριο για τη Γραφή και την Οπτική της Αντίληψη

.
Συντονισμός: Γεωργία Τσουδερού

Διδάσκοντες: Μαρία Γιαγιάννου, Ειρήνη Γκόνου, Αλέξανδρος Μαγκανιώτης

Διάρκεια: 16-19 Μαρτίου 2016

Συμμετοχή: 70 € (50 € μειωμένο)

.

{Σελίδα στο Facebook}

.

*Λίγες θέσεις – θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας*

.

Το πρόγραμμα «Labirinto: Culture e Civiltà Mediterranee» πραγματοποιεί στο Μουσείο Άλεξ Μυλωνά-Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (Museum Alex Mylona, πλ. Αγίων Ασωμάτων 5 στο Θησείο) το διατμηματικό, διαδραστικό και διαπολιτισμικό εργαστήριο με τίτλο: «επι-Γραφές: Tο σώμα της λέξης».

Ο εικαστικός-αρχιτέκτονας Αλέξανδρος Μαγκανιώτης, η εικαστικός-ανθρωπολόγος Ειρήνη Γκόνου και η συγγραφέας-θεωρητικός τέχνης Μαρία Γιαγιάννου οργανώνουν τρία τμήματα με διαφορετικές και διαπλεκόμενες προσεγγίσεις στις θεματικές της γραφής και της γλώσσας των εικόνων. Συμπληρωματικά, προσκεκλημένοι εκπαιδευτές θα αναδείξουν την ψυχολογική (γραφολογική) και την αντιληπτική (οπτική ή μη-οπτική) διάσταση της γραφής. Το εργαστήριο απευθύνεται σε όσους επιθυμούν να διευρύνουν τα ενδιαφέροντά τους με νέες προσεγγίσεις και τεχνικές εμπειρίες πάνω στη γραφή και τις εικονιστικές εφαρμογές της.

.

ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ:

Το εργαστήριο αποτελείται από τρεις κεντρικές θεματικές ενότητες:

.

Η Α΄ενότητα (Το γράμμα μεταμορφώνεται: η αλφάβητος των εικόνων & οι εικόνες της αλφαβήτου) αφορά τη σημειολογική διασύνδεση γράμματος/λέξης/κειμένου με το εικονιστικό περιβάλλον το οποίο περιγράφουν ή στο οποίο εντάσσονται. Θα διερευνήσουμε τη λειτουργία Λέξης και Εικόνας καθώς αλληλοδιαμορφώνουν τη σημασία τους και συνθέτουν γοητευτικές εικαστικές αντιστοιχίες.

Η Β΄ενότητα (Η καλλιγραφία σωματοποιείται: το ιερό σώμα της γραφής) αφορά την καλλιγραφία και τη σηματοδότηση της γραφής ως μέσου μιας τελετουργίας με πρωτόγονες μυστηριακές (ιερές και ανίερες) ιδιότητες. Θα ασχοληθούμε με τα υλικά της γραφής που διαμορφώνουν μια ιδιαίτερη ανθρωπολογική και αισθητική διάσταση, σε ένα ταξίδι από το χαρτί στο ανθρώπινο δέρμα.

Η Γ΄ενότητα (Οι τέχνες συναντιούνται: το κοινό σώμα της λέξης & της εικόνας) επικεντρώνεται στο τελικό «ολικό» αντικείμενο που μπορεί να παράξει η συνάντηση Λέξης και Εικόνας και στην επικοινωνιακή του διάσταση. Θα κλείσουμε με τη δημιουργική άσκηση/συζήτηση των συμμετεχόντων υπό την καθοδήγηση των εκπαιδευτών.

.
*Οι θέσεις είναι λίγες και θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας*

.
Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το πρόγραμμα, τις ώρες των μαθημάτων και την οικονομική συμμετοχή, σάς προσκαλούμε να επικοινωνήσετε μαζί μας.

.

info@labirintoculturacivilta.org
(Yπεύθυνη επικοινωνίας: Ελένη Κωτσαρά)


giorgia@labirintoculturacivilta.org
(Συντονίστρια: Γεωργία Τσουδερού)

the three musketeers of labirinto

.

Το Πρόγραμμα του Σεμιναρίου:

.

Τετάρτη 16 Μαρτίου

Το γράμμα μεταμορφώνεται:

η αλφάβητος των εικόνων & οι εικόνες της αλφαβήτου

16:30 – 18:30: Ειρήνη Γκόνου & Αλέξανδρος Μαγκανιώτης

19:00 – 21:00: Μαρία Γιαγιάννου (Εικαστικά)

.

Πέμπτη 17 Μαρτίου

Η καλλιγραφία σωματοποιείται:

το ιερό σώμα της γραφής

16:30 – 18:30: Ειρήνη Γκόνου & Αλέξανδρος Μαγκανιώτης

19:00 – 21:00: Μαρία Γιαγιάννου (Κινηματογράφος)

.

Παρασκευή 18 Μαρτίου

Οι τέχνες συναντιούνται:

το κοινό σώμα της λέξης & της εικόνας 

16:30 – 18:30: Μαρία Γιαγιάννου (Λογοτεχνία)

18:45 – 19:50: Ειρήνη Γκόνου & Αλέξανδρος Μαγκανιώτης

20:00 – 21:30: Ειρήνη Γκόνου & Αλέξανδρος Μαγκανιώτης

.

Σάββατο 19 Μαρτίου

 Οι λέξεις σημαίνουν:

το ανάγλυφο κείμενο & η πολλαπλή προσωπικότητα της γραφής

12:00 – 12:30: Αιμιλία Πυλαρινού (ΚΕΑΤ)

12:45 – 13:45: Αλεξάνδρα Σιγάλα (Ελληνικό Ινστιτούτο Γραφολογίας)

14:00 – 15:00: Στρογγυλό τραπέζι – Συμπεράσματα

.

Οικονομική συμμετοχή:

Τα δίδακτρα για το τετραήμερο: 70 € (50 € μειωμένο)

* Σημείωση: Η δήλωση συμμετοχής ισχύει μόνο με την κατάθεση ολόκληρου του ποσού (70 ευρώ το κανονικό / 50 ευρώ το μειωμένο) στον Τραπεζικό Λογαριασμό της Τράπεζας Πειραιώς, ΙΒΑΝ: GR34 0172 2020 0052 0205 1450 302. Συμπληρωματικά, παρακαλούμε δηλώστε το ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ σας και το όνομα Labirinto για την πληρωμή. Το ποσό πρέπει να καταβληθεί μέχρι τις 15/3/2016.

kosuth-represented-high-res1

.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

.

Μικρο-εργαστήρια Πολιτισμού «Labirinto: Culture e Civiltà Mediterranee”

επι-Γραφές: Τo σώμα της λέξης 

Διατμηματικό, διαδραστικό και διαπολιτισμικό εργαστήριο

για τη γραφή και την οπτική της αντίληψη

.

Συντονίστρια: Γεωργία Τσουδερού

Εκπαιδευτές: Μαρία Γιαγιάννου, Ειρήνη Γκόνου, Αλέξανδρος Μαγκανιώτης

Διάρκεια: 16 – 19 Μαρτίου 2016

Χώρος: Μουσείο Άλεξ Μυλωνά-Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης

Συμμετοχή: 70€ (50€ μειωμένο)

 

Το διαπολιτισμικό πρόγραμμα «Labirinto: Culture e Civiltà Mediterranee» παρουσιάζει το εργαστήριο «επί-Γραφές: Tο σώμα της λέξης», ένα διατμηματικό, διαδραστικό και διαπολιτισμικό εργαστήριο για τη γραφή και την οπτική της αντίληψη. Το εργαστήριο θα πραγματοποιηθεί από τις 16 έως και τις 19 Μαρτίου 2016 στους χώρους του Μουσείου Άλεξ Μυλωνά-Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στο Θησείο. Το project ανήκει στις προτεινόμενες δράσεις με τον γενικότερο τίτλο «Μικρο-εργαστήρια Πολιτισμού» του διαπολιτισμικού προγράμματος «Labirinto: Culture e Civiltà Mediterranee» με νομική έδρα στην Ιταλία. Επιθυμούμε η δράση αυτή να αναπτυχθεί τα επόμενα χρόνια σε όλη την Ευρώπη ξεκινώντας με συμμετοχές από την Ιταλία και να εμπλουτιστεί με θεματικές προσεγγίσεις ώστε να αποτελέσει ένα πραγματικό δια-πολιτισμικό φυτώριο. Πιστεύουμε ότι ο Πολιτισμός ως σύνολο στοχευμένων δράσεων που συγκεράζουν τον δημόσιο και τον ερευνητικό χαρακτήρα αποτελεί τη μεγαλύτερη κοινωνική και παιδευτική πρόκληση για το μέλλον της Ευρώπης.

Το  προτεινόμενο εργαστήριο αφορά μια 4ήμερη δράση με θέμα τη γλώσσα και το αντιληπτικό προїόν της, τη γραφή. Ο τίτλος επι-Γραφές: Το σώμα της λέξης υποδεικνύει τη διπλή μορφή της γλώσσας, αφενός ως αντικειμένου και αφετέρου ως νοητικής καταγραφής της σκέψης. Το εργαστήριο υιοθετεί τη διεπιστημονική προσέγγιση της αισθητικής, της ανθρωπολογικής μελέτης, της φιλοσοφικής επισκόπησης και της συστημικής (εμπειρικής) εφαρμογής γλωσσικών συστημάτων και αισθητηριακών κωδίκων με επικοινωνιακό περιεχόμενο. Η γραφή αποτελεί την αντιληπτική απεικόνιση της γλώσσας με τέτοιο τρόπο ώστε συμπυκνώνει στη μορφή της το νοητικό, το μεταφυσικό και το αισθητηριακό υλικό της γλωσσικής επικοινωνίας. Σκοπός του εργαστηρίου είναι η διατύπωση της πολυστρωματικότητας της γλώσσας ως επικοινωνιακού και γνωσιακού εργαλείου καθώς και ο πειραματισμός πάνω στις δυνατότητες της. Η διεπιστημονική, διαδραστική και διαπολιτισμική προσέγγιση του εργαστηρίου αποτελούν τους άξονες όπου θα βασιστεί η πραγμάτωση και η εξέλιξη του εργαστηρίου μέσα στα επόμενα χρόνια.

Το εργαστήριο αποτελείται από τρεις κεντρικές θεματικές ενότητες: η Α΄ενότητα (Το γράμμα μεταμορφώνεται: η αλφάβητος των εικόνων & οι εικόνες της αλφαβήτου) αφορά τη σημειολογική διασύνδεση γράμματος/λέξης/κειμένου με το εικονιστικό περιβάλλον το οποίο περιγράφουν ή στο οποίο εντάσσονται. Πρόκειται για ένα είδος νοητικού αλφάβητου όπου σε κάθε μονάδα του, από την πιο απλή έως την πιο σύνθετη, αντιστοιχεί με τρόπο κυριολεκτικό ή μεταφορικό μια εικονιστική αναπαράσταση. Η Β΄ενότητα (Η καλλιγραφία σωματοποιείται: το ιερό σώμα της γραφής) αφορά την καλλιγραφία και τη σηματοδότηση της γραφής ως μέσου μιας τελετουργίας με πρωτόγονες μυστηριακές (ιερές και ανίερες) ιδιότητες. Επιπλέον, η πρώτη ενότητα ασχολείται με το περιεχόμενο της γραφής συνθέτοντας ένα γοητευτικό εικαστικό σύνολο ενώ η δεύτερη ενότητα ασχολείται με τα υλικά της γραφής διαμορφώνοντας μια ιδιαίτερη ανθρωπολογική και αισθητική διάσταση. Η Γ΄ενότητα (Οι τέχνες συναντιούνται: το κοινό σώμα της λέξης & της εικόνας) επικεντρώνεται στο τελικό «ολικό» αντικείμενο που μπορεί να παράξει η συνάντηση της λέξης και της εικόνας και στην επικοινωνιακή του διάσταση.

Συνεργάζονται –με αλφαβητική σειρά– οι: Μαρία Γιαγιάννου, συγγραφέας-θεωρητικός τέχνης, Ειρήνη Γκόνου, εικαστικός-ανθρωπολόγος και Αλέξανδρος Μαγκανιώτης, αρχιτέκτονας-εικαστικός, οι οποίοι θα επιχειρήσουν μέσω συμπληρωματικών προσεγγίσεων να πραγματευτούν την αισθητική και την εννοιολογική σημασία της γραφής. Οι δύο θεματικές ενότητες θα ολοκληρωθούν τις δύο πρώτες μέρες του εργαστηρίου ενώ την τρίτη μέρα προβλέπεται και μια δημιουργική άσκηση/συζήτηση των εκπαιδευόμενων υπό την καθοδήγηση των εκπαιδευτών (feedback). Τέλος, την τέταρτη μέρα οι εκπαιδευτές της Ελληνικής Γραφολογικής Εταιρίας και του Κέντρου Εκπαίδευσης και Αποκατάστασης  Τυφλών (Κ.Ε.Α.Τ) θα παρουσιάσουν στους συμμετέχοντες τους ερμηνευτικούς και τους αισθητηριακούς κώδικες της προσέγγισης τους στην γραφή. Το τετραήμερο θα ολοκληρωθεί με το στρογγυλό τραπέζι των εκπαιδευτών όπου θα θέσουν ερωτήσεις στους συνομιλητές τους, υπογραμμίζοντας τη σημασία της διατμηματικής σύγκρισης για την εξέλιξη της δημιουργικής ενασχόλησης.

Το εργαστήριο απευθύνει ανοιχτό κάλεσμα σε όποιον ενδιαφέρεται να το παρακολουθήσει και κυρίως σε φοιτητές και ενήλικες με σχετικά γνωσιακά, αισθητικά και επαγγελματικά ενδιαφέροντα. Η ενημέρωση και η προώθηση του εργαστηρίου γίνεται μέσω προσωπικών επαφών, mailing lists, social media, έντυπης διαφήμισης και Δελτίων Τύπου σε ψηφιακά έντυπα πολιτισμικής πληροφόρησης. Στο τέλος του εργαστηρίου θα παραδίδεται βεβαίωση συμμετοχής στους εκπαιδευόμενους.

*

Μαρία Γιαγιάννου:

Το Σώμα της Λέξης στα Εικαστικά, τη Λογοτεχνία & τον Κινηματογράφο 

H Μαρία Γιαγιάννου, συγγραφέας και θεωρητικός τέχνης, θα ερευνήσει τη διάδραση μεταξύ των τεχνών και το πλέγμα των σχέσεων που ενώνει τις Εικαστικές τέχνες, τον Κινηματογράφο και τη Λογοτεχνία, με πυρήνα την εικονιστική δύναμη της ζωγραφισμένης, της τυπωμένης και της χειρόγραφης λέξης. Στην πρώτη ενότητα του μαθήματός της θα ασχοληθεί με τη χρήση της γραφής στο εικαστικό έργο, εξετάζοντας πολυάριθμα παραδείγματα από την εγχώρια και διεθνή εικαστική σκηνή ώστε να περικυκλώσει το ερώτημα «πώς και γιατί ο καλλιτέχνης δίνει μορφή στη λέξη;». Στη δεύτερη ενότητα θα εστιάσει στο ίδιο το ανθρώπινο σώμα ως το κείμενο που μας συνιστά και, σε συνομιλία με την ταινία «Pillow Book» του Πήτερ Γκρήναγουεϊ, θα εξετάσει τις υπαρξιακές και αισθητικές προεκτάσεις του σώματος που μεταμορφώνεται σε κείμενο. Στην τρίτη ενότητα θα εξετάσει την περίπτωση ενός σπάνιου λογοτεχνικού κατορθώματος, του «γλυπτού» βιβλίου «Tree of Codes» του Τζόναθαν Σάφραν Φόερ (2010) και άλλων σύγχρονων πολυμορφικών βιβλίων, με στόχο να διερευνηθεί πώς το μεταμοντέρνο έργο τέχνης μπορεί να είναι ένα ολικό έργο τέχνης, όπου συνδυάζονται διαφορετικές τέχνες και ιδίως η γραφή με την εικόνα, απηχώντας τις υπαρξιακές και αισθητικές ανησυχίες της εποχής μας.

Η Μαρία Γιαγιάννου (1978) σπούδασε Επικοινωνία & ΜΜΕ (ΕΜΜΕ), Πολιτιστική Διαχείριση (Πάντειο) και Φιλοσοφία της Τέχνης (ΑΣΚΤ). Εργάζεται ως αρθρογράφος για θέματα τέχνης και πολιτισμού, ως επιμελήτρια εκθέσεων και ως κειμενογράφος διαφήμισης. Έχει εκδώσει τα βιβλία: Ο Ταξιδιώτης του Άλλοτε (Πεζοποιήματα, Κάκτος 2006), Μελανίππη (Μυθιστόρημα, Σμίλη 2012), Εκτός Εαυτού (Θέατρο, Σμίλη 2013), Μεταμοντέρνος Έρως (Δοκίμια, Γαβριηλίδης 2014), Μπαλαντέρ – μια ερωτική εξτραβαγκάντσα (Νουβέλα, Μελάνι 2015). Στη σκηνή έχουν ανέβει τα θεατρικά της έργα: Εκτός Εαυτού (2013-14: σκην. Γ. Γιανναράκος,  Θέατρο Νέου Κόσμου/ Camp/ Νομισματικό Μουσείο & 2010: σκην. Κ. Αρβανιτάκης, Θέατρο Συν Κάτι), Μιούζικαλ Τσέπης (2009-10: σκην. Μ. Μητρούσης, 41 Street), Κάλλας: Εκποίηση (απόσπασμα από μεγαλύτερο συλλογικό έργο, παράσταση Woman, 2014: σκην. Κ. Αρβανιτάκης, Θέατρο Τέχνης). Θεωρητικά της κείμενα πάνω στη δουλειά εικαστικών καλλιτεχνών δημοσιεύονται σε καταλόγους εκθέσεων ως εισαγωγικά. Την άνοιξη του 2016 θα εκδοθεί το Μεταμοντέρνο Σώμα (Γαβριηλίδης), συλλογή τεσσάρων εκτενών δοκιμίων όπου συμμετέχει, ενώ θα πραγματοποιηθεί ομαδική έκθεση με το ίδιο θέμα υπό την επιμέλειά της.

https://mariayiayiannou.wordpress.com/

 *

Ειρήνη Γκόνου:

Γραφές της Μεσογείου

Από τη Φοινίκη στην Ετρουρία, το ταξίδι και η μαγική γραφή

Στις ακτές της Φοινίκης γεννήθηκε και «μορφώθηκε» η γραφή των εμπόρων της πορφύρας, που ταξίδεψε και άφησε τα ίχνη της σε όλη τη λεκάνη της Μεσογείου. Στη διάρκεια της πορείας της, τα σχήματά της εναρμονίστηκαν με το ηχόχρωμα των γλωσσών που συνάντησε. Άλλαξε το όνομά της και πήρε το όνομα του τόπου εγκατάστασής της – στην Ιωνία ονομάστηκε Ιωνική και όταν πέρασε στην Ιταλική χερσόνησο κι εγκαταστάθηκε στην Ετρουρία, Ετρουσκική. Οριστικοποιήθηκε σε Λατινική όταν οι Ρωμαίοι κατέλαβαν το χώρο, ένα σχήμα που παραμένει ενεργό και αναλλοίωτο έως σήμερα. Τρεις κοινωνίες, τρία αλφάβητα – το Φοινικικό, το Ιωνικό, το Ετρουσκικό – τρεις σταθμοί σχηματικής μετάλλαξης στο σώμα του γράμματος θα αποτελέσουν την πρώτη ύλη και θα ενεργοποιήσουν κατά τη διάρκεια του εργαστηρίου ένα σύγχρονο εικαστικό αποτέλεσμα, εξερευνώντας παράλληλα την προστατευτική διάσταση της γραφής στις αρχαϊκές κοινωνίες. Γιατί η γραφή, εκτός από σύστημα σημείων-συμβόλων για την καθημερινή επικοινωνία, έχει ανέκαθεν υπάρξει, μέσω του ιδιαίτερου μηνύματος που μεταφέρει, θεραπευτική, προστατευτική, μαγική.

Η Ειρήνη Γκόνου γεννήθηκε στην Αθήνα, σπούδασε γλυπτική στην École Nationale Supérieure des Beaux-Arts και στην École Nationale Supérieure des Arts Décoratifs στο Παρίσι. Η γραφή ως εικόνα, σύμβολο και φυλαχτό είναι ο τόπος αναφοράς των πρόσφατων εικαστικών της αναζητήσεων στην Ανθρωπολογία της Τέχνης. Έχει πραγματοποιήσει είκοσι επτά ατομικές εκθέσεις και έχει λάβει μέρος σε πολλές ομαδικές συναντήσεις τέχνης, σεμινάρια και εργαστήρια σε Ελλάδα, Γαλλία, Γερμανία, Ηνωμένο Βασίλειο, Βέλγιο, ΗΠΑ, Νορβηγία, Τουρκία και Κύπρο, όπου η καλλιτέχνις προβάλλει μέσα από το έργο της τις προστατευτικές και θεραπευτικές ιδιότητες της γραφής. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα και διδάσκει παράλληλα στα εκπαιδευτικά προγράμματα του Μουσείου Μπενάκη τις “Γραφές της Μεσογείου”.

http://irinigonou.gr/

 *

Αλέξανδρος Μαγκανιώτης:

Αλφάβητος: Η εικόνα του γράμματος

Η σειρά των έργων του καλλιτέχνη με θέμα την αλφάβητο αποτελείται από εικοσιτέσσερα σχέδια, ένα για κάθε γράμμα της αλφαβήτου, όπου κάθε γράμμα αντιστοιχεί σε μια λέξη. Η «εικόνα του γράμματος» τελικά προκύπτει σαν κολάζ. Κεφάλια ζώων ξεπροβάλλουν μέσα από ανθρώπινα ρούχα ή ακόμα και παπούτσια. Σχεδιασμένα με μαρκαδόρο πάνω σε ημιδιαφανές χαρτί επιχειρούν κάτι ευρύτερο από την εικονογράφηση των λέξεων. Κατά τη διάρκεια του εργαστηρίου, με αφορμή αυτή την εικαστική Αλφάβητο, σκοπεύουμε να διερευνήσουμε τα όρια του κάθε γράμματος. Μέσα από μια διαδικασία ελεύθερων συνειρμών, το γράμμα θα μας οδηγήσει σε λέξεις, οι λέξεις θα μας φέρουν στο νου εικόνες και μέσα από αυτή τη διαδικασία, με το υλικό που θα έχει προκύψει, θα δημιουργηθούν νέες συνθέσεις, νέες μορφές, υβρίδια προσαρμοσμένα και εμπνευσμένα στην προσωπικότητα του κάθε συμμετέχοντα. Γιατί τελικά το ερώτημα είναι ένα: ποιος είμαι πραγματικά;

Ο Αλέξανδρος Μαγκανιώτης (1972) γεννήθηκε στην Αθήνα όπου ζει και εργάζεται. Σπούδασε Αρχιτεκτονική στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και Architectural design στη “The Bartlett” του Πανεπιστημίου U.C.L. στο Λονδίνο. Το 2015 παρουσίασε την ενότητα “Αλφάβητος: Η Εικόνα των Γραμμάτων” στο Κέντρο Σύγχρονης Tέχνης Θεσσαλονίκης σε επιμέλεια του Γιάννη Μπόλη. Η πιο πρόσφατη ατομική του έκθεση με τίτλο “Κανένας: σε αναζήτηση ταυτότητας” έγινε τον Ιούνιο στη γκαλερί Σκουφά. Συμμετείχε στα Rooms 2014 που διοργανώνει η γκαλερί Καππάτος στο Ξενοδοχείο St. George Lycabettus στην Αθήνα. Η “Αλφάβητός” του, αποτέλεσε τη βάση για το ομότιτλο εκπαιδευτικό πρότζεκτ που πραγματοποιήθηκε με την Αντιγόνη Γύρα στον Κινητήρα. Έργα του βρίσκονται στη συλλογή του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης στη Θεσσαλονίκη, στο Αμερικανικό Κολεγίο Αθηνών (ACG), στη Δημοτική Πινακοθήκη Χανίων, στο Μουσείο των Ονείρων του Φρόιντ στην Αγία Πετρούπολη, στο Μουσείο του Λευκάδιου Χερν στη Ματσούε της Ιαπωνίας.

www.alexmaganiotis.com

Πρόγραμμα*:

Τετάρτη 16/3: 16:30 – 21:00

Πέμπτη 17/3: 16:30 – 21:00

Παρασκευή 18/3: 16:30 – 21:30

Σάββατο 19/3: 12:00 – 15:00

«Labirinto: Culture e Civilta’ Mediterranee»

www.labirintoculturacivilta.org

info@labirintoculturacivilta.org

  

Φωτογραφικό υλικό θα βρείτε στο link  https://www.dropbox.com/sh/wh9m5njn3fo2so3/AADg05sDWq3rTlUTtgD1GIqna?dl=0

   

Μουσείο Άλεξ Μυλωνά – Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης 

http://mouseioalexmylona.blogspot.com/

Πλ. Αγίων Ασωμάτων 5, Θησείο

10554 Αθήνα

T: 210 3215717, F: 210 3215712

***

Δηλώστε συμμετοχή

για να ψηλαφίσουμε μαζί 

το σώμα της λέξης.

Η ταινία Pillow Book θα αποτελέσει μία από τις αναφορές στο μάθημα της Μ.

Το Βιβλίο της Εβδομάδας 

στη Θράκα

από τον Αντώνη Ψάλτη

{ακολουθεί απόσπασμα της κριτικής}

[…]

Να λοιπόν γιατί “ Μπαλαντέρ ”. Διότι αμέριμνος και άφυλος άγγελος, περιπατητής και χαρτοκλέφτης (γιατί καρδιές σε χαρτιά ζωγραφίζουμε σε όλες τις ηλικίες, ως αν να είναι η ερωτευμένη καρδιά λεπτή και αδύναμη σαν χαρτί τετραδίου) μας “ ψειρίζει ” (ήτοι : αβίαστα και δίχως να το αντιληφθούμε κλέβει) τα συναισθήματά και μας αφήνει πανί ταπί από προστατευτικές άμυνες εφησυχασμού. Με μπαλαντέρ όμως ομοιάζει και το βιβλίο της Γιαγιάννου. Όλα τα κείμενα μπορεί μεν να συνθετουν ένα σύνολο, αλλά το καθένα μπορεί να λειτουργήσει και αυθύπαρκτο. Μπορεί να φαίνεται καλύτερο να διαβαστεί το βιβλίο με την σειρά που τυπώθηκε, από την αρχή μέχρι το τέλος, αλλά και κατά τύχη ή κατά προτίμηση να διαβαστούν τα μικροκείμενα που το απαρτίζουν η σύνθεση πάλι θα αναδυθεί, όπως ακριβώς συνδυάζουμε κατά το δοκούν τα φύλλα στο Koum – Kan. Στην σύνθεση του βιβλίου (που δεν θα το έλεγα ούτε μυθιστόρημα, ούτε νουβέλα, αλλά μια sui generis αφηγηματική παρτιτούρα) διηθίζεται μια ερωτική ιστορία, ή καλύτερα η ερωτική ιστορία. Με χιούμορ, με πάθος, με εκρήξεις ισορροπημένα ευφυών λογοπαιγνίων, με τρυφερή (από “ παιδική ”, “ μικρομέγαλη ”, και “ σοβαρά ποιητική ”) λεξιπλαστική δεινότητα, με λυγμικές κι εμπαθείς εντάσεις η Γιαγιάννου (κυρίως σε πρώτο πρόσωπο) μιλάει με λογοτεχνική άνεση για όλα τα περιστατικά, όλα τα συναισθήματα (μη παραλείποντας τα επεισόδια του χωρισμού) και για το ένα και μοναδικό αντικείμενο, το σώμα, που περικλείουν, περιφέρουν και συνθέτουν το παιχνίδι του έρωτα δύο ανθρώπων.

Η συνέχεια της κριτικής του Αντώνη Ψάλτη, εδώ

***

Ο ερωτικός «Μπαλαντέρ»

της Μαρίας Γιαγιάννου

γράφει η Έφη Γιαννοπούλου στο left.gr

 

Μαρία Γιαγιάννου: «Η δική μου αξίωση ήταν να μιλήσω όπως θα μιλούσε το αίσθημα και να σκεφτώ όπως θα σκεφτόταν το σώμα».

Μπαλαντέρ Μαρία Γιαγιάννου

Ο «Μπαλαντέρ» της Μαρίας Γιαγιάννου είναι μια ερωτογραφία, ένα αφήγημα για τον έρωτα, αλλά ‒τι σπάνιο!‒ για έναν έρωτα ευτυχισμένο, ολοκληρωμένο και ολοκληρωτικό, για αυτήν τη μοναδική και τόσο κοινή εμπειρία όπου δυο σώματα (και όχι μόνο σώματα) ενώνονται για να μετατραπούν στο «πρωτόπλαστο σώμα μας», μια τρίτη, υλική, οντότητα, που σιγά σιγά πυκνώνει ενώνοντας και χωρίζοντας ταυτόχρονα τους εραστές. Γνωρίζοντας προηγούμενα κείμενα της συγγραφέως, θα μπορούσε να ιχνογραφήσει κανείς δύο δρόμους που την οδηγούν στον ερωτικό «Μπαλαντέρ».

Από τη μια, ένα δοκίμιο με τον τίτλο «Καθαροί πια, με βρώμικα φιλιά», που η Γιαγιάννου δημοσίευσε πριν από δύο χρόνια, στον συλλογικό «Μεταμοντέρνο έρωτα» (τα δύο άλλα δοκίμια του βιβλίου υπέγραφαν ο Γιώργος Λαμπράκος και ο Δημήτρης Νάκος), διαπιστώνοντας την εκκωφαντική απουσία του έρωτα από τη σύγχρονη μεταμοντέρνα τέχνη. Αναλυτικό και πολεμικό, το δοκίμιο προσπαθεί να υπερβεί το δίλημμα μεταξύ μοντερνισμού και μεταμοντερνισμού, διεκδικώντας έναν «τόπο», όπου το σώμα θα μπορέσει να βιώσει την τριπλή διάσταση του ερωτικού φαινομένου (σεξουαλικότητα-ερωτισμός-έρωτας) παραμένοντας σώμα, ερωτικό και πνευματικό μαζί. Σ’ αυτή την ανάγνωση, ο «Μπαλαντέρ» μοιάζει να προκύπτει από την τελευταία παράγραφο του δοκιμίου, όπου η Γιαγιάννου καλεί σε μια ρήξη, στη λήξη της «πουριτανικής παρτούζας» του μεταμοντερνισμού, προκειμένου να μπορέσει η τέχνη να μιλήσει «για έναν έρωτα που είναι το ίδιο το “μαζί”».

Από την άλλη, σε μια πιο αμιγώς λογοτεχνική διαδρομή, ο «Μπαλαντέρ» μπορεί να διαβαστεί ως η συνέχεια της «Μελανίππης«, της προηγούμενης νουβέλας της Γιαγιάννου, που εκδόθηκε το 2012. Το διπλό, δισυπόστατο και «δυσιππόστατο» σώμα της Μελανίππης, μιας γυναίκας-κενταύρου, ενός πλάσματος που ενσαρκώνει βασανιστικά το έλλογο και το άλογο, τη φύση και τη γνώση, που παίρνει εντέλει την τρομερή απόφαση να δραπετεύσει από τη φυλακή της διαφορετικότητας και του διχασμού της, αναπνέει μέσα στο διπλό ερωτικό σώμα του «Μπαλαντέρ«.

Έτσι, με τη διπλή αυτή καταγωγή του, ο «Μπαλαντέρ« είναι ένας ύμνος στον έρωτα, την κλίμακα του οποίου ανέρχονται ιλαροί και περίφοβοι οι δύο εραστές προχωρώντας προς την πλήρη ένωση, στην πολιτεία του Αγέρωτα, και ταυτοχρόνως μια ερωτική επιστημολογία, φανερή και στους τίτλους των κεφαλαίων του, όπου η Γιαγιάννου ξαναδιαβάζει πραγματικές και φανταστικές επιστήμες (από τη Γλωσσολογία και τη Θεολογία μέχρι την Ταπερολογία και την Μπαγιατολογία) με βλέμμα παιγνιώδες και πρίσμα ερωτικό. Γραμμένος με χιούμορ και αυτοσαρκασμό, υψιπετής και γήινος, ο «Μπαλαντέρ« είναι εντέλει ένα εγκώμιο στην ερωτική αθωότητα, γραμμένο ωστόσο με τη γνώση πως είναι η μόνη αθωότητα που μπορεί να χάνεται και να ξαναγεννιέται διαρκώς.

– See more at: https://left.gr/news/o-erotikos-mpalanter-tis-marias-giagiannoy#sthash.p6kNiKjE.dpuf

Η συνέχεια εδώ. Ακολουθήστε το λινκ για τη συνέντευξη

 

Παρουσίαση Γιαγιάννου Booktalks

.

Οι εκδόσεις Μελάνι σας προσκαλούν

στην παρουσίαση βιβλίου

της Μαρίας Γιαγιάννου

.

ΜΠΑΛΑΝΤΕΡ

μια ερωτική εξτραβαγκάντσα

.

Σάββατο 23 Ιανουαρίου, στις 12 μ.μ.

στο βιβλιοπωλείο Booktalks

(Αγ. Αλεξάνδρου 58 και Αρτέμιδος 47, Π. Φάληρο)

.

Ελάτε να πιούμε σαββατιάτικο καφέ

και να ερωτοχτυπηθούμε!

newman reading balader

Για το βιβλίο θα μιλήσουν:

Καρολίνα Μέρμηγκα, συγγραφέας-μεταφράστρια

&

Ζαφείρης Νικήτας, ποιητής

Αποσπάσματα θα διαβάσει:

 Σοφία Μαραθάκη, ηθοποιός-σκηνοθέτις

*

Κριτική στο «Fractal»

Κριτική στην «Καθημερινή»

Κριτική στο «Διαβάζοντας»

Περισσότερες πληροφορίες

*

Follow

Ενημερωθείτε για κάθε νέα δημοσίευση στο email σας.

Μαζί με 51 ακόμα followers