Η σημασία τού να είσαι ζώο // Σύνοψη έκθεσης

.

Η σημασία τού να είσαι ζώο

Σύλληψη – Επιμέλεια: Μαρία Γιαγιάννου

.

Η ομαδική έκθεση «Η σημασία τού να είσαι ζώο», σε επιμέλεια Μαρίας Γιαγιάννου και καλλιτεχνική διεύθυνση Γιώργου Τζάνερη, παρουσιάστηκε στην γκαλερί Genesis (Χάρητος 35, Κολωνάκι, 12-28/5/16) και βασίστηκε στο ομότιτλο δοκίμιο της επιμελήτριας στο βιβλίο «Μεταμοντέρνο Σώμα» (συλλογικό, Γαβριηλίδης 2016) όπου μελετά το φαινόμενο της θηριανθρωπίας στις εικαστικές τέχνες.

Ακολουθεί μια συνοπτική παρουσίαση δείγματος των έργων, λίγα λόγια για τους δώδεκα συμμετέχοντες εικαστικούς, που προσέγγισαν με τις μοναδικές ερμηνείες τους αυτό το μορφικό και υπαρξιακό κράμα, ιδιαίτερα διαδεδομένο στη σύγχρονη τέχνη και γενικότερα στη μεταμοντέρνα εικονογραφία του αστικού πολιτισμού: τη σύμπτυξη του ανθρώπινου σώματος με το ζωϊκό.

.

Θεόφιλος Κατσιπάνος

Θεόφιλος Κατσιπάνος_Συμπτώσεις σε ένα δέντρο_2016

Ο Θεόφιλος Κατσιπάνος στο τρίπτυχο έργο του «Συμπτώσεις σε ένα δέντρο» φωλιάζει στις κουφάλες, τα κλαδιά και τις ρίζες ενός πυκνοκατοικημένου δέντρου τρυφερές ανθρώπινες μορφές, αθώα αγρίμια, που μέσα από τις συμπτώσεις μιας ονειρικής παραδοξολογίας ενώνονται νωχελικά με τις φυλλωσιές και τα ζώα του δάσους.

.

Μάριον Ιγγλέση

Μάριον Ιγγλέση_Vertebrae_2016

Η Μάριον Ιγγλέση στο πολυμορφικό γλυπτό της «Vertebrae» προσεγγίζει την ενδότερη φυσιολογία ενός αυτοσχέδιου ανθρωποζωϊκού υβριδίου, συνδέοντας πήλινους σπονδύλους σε μια λευκή ραχοκοκκαλιά, που θα μπορούσε να ανήκει στη συλλογή ενός φανταστικού μουσείου φυσικής (;) ιστορίας. Σαν ένα κομπολόι για προσευχές που ενώνουν την προϊστορία με τον φουτουρισμό.

.

Παντελής Χανδρής

Παντελής Χανδρής_Υπόστασις_2009

Ο Παντελής Χανδρής στο γλυπτό του από την ενότητα «Υπόστασις» κυριολεκτικά συστρέφει την ανθρώπινη υπόσταση, φέρνοντας τη διογκωμένη ανθρώπινη κεφαλή σε μια υπνωτιστική επικοινωνία με έναν κορμό πτηνού. Ο άνθρωπος είναι μια συρραφή από μέλη, μια συμπλοκή φύσεων – το ζώο, η μάσκα, το «καθιστόζωο» (όπως έγραφε ο Νίκος Καρούζος) – που αναζητά αυθόρμητα τη θηλή-πηγή της αληθινής καταγωγής του.

.

Μαριάννα Τρώντσιου

Marianna Trontsiou_Gold is proved by fire_pencil and gold on paper_H simasia tou na eisai zwo_12-28May-smaller

Η Μαριάννα Τρώντσιου στο έργο της «Gold is proved by fire» μελετά την διφυή υπόσταση του ανθρώπου, τοποθετώντας πάνω σε ένα σώμα βοοειδούς δύο ανδρικά σιαμαία κεφάλια. Διπλό σώμα, αλλά και διπλός νους σε μια στασιμότητα δύο κατευθύνσεων. Η ανοίκεια σύνδεση ενισχύεται από την διατήρηση της ήρεμης στοχαστικότητας των ανθρώπινων κεφαλιών παρά το γεγονός ότι φύονται σ’ ένα μάλλον άβολο κορμί.

.

Γιώτα Ανδριάκαινα

Giota Andriakaina_Unfinished II_Νήμα σε ύφασμα

Η Γιώτα Ανδριάκαινα κεντάει τις γέφυρες ανθρώπων και ζώων με έκδηλη ευαισθησία, δίνοντας στον θηριάνθρωπό της τον ρόλο ενός αγγέλου-προστάτη. Ο ρινόκερος αγκαλιάζει το ευάλωτο και γυμνό ανθρώπινο πρόσωπο πίσω από τις αιμάτινες κλωστές και μαζί με το άγριο πτηνό υπόσχονται μια πνευματική διέξοδο σ’ εκείνον που, παλεύοντας, άνω θρώσκει.

.

Κυριακή Μαυρογεώργη

Mavrogeorgi_I didn' t know about you_2016

Η Κυριακή Μαυρογεώργη στο πορσελάνινο μικρογλυπτό της «I didn’ t know about you» ντύνει ένα ελαφοκόριτσο με την ολόλευκη δαντέλα της παρθενίαςκαι της δίνει για συντροφιά έναν ανησυχαστικά μικροσκοπικό ανδρίσκο-πετ. Το ζήτημα της ετερότητας τίθεται με ζοφερή κομψότητα μέσα από την αλλόκοτη διαφορά μεγεθών, από τη μεταβλητή σημασία της διαφοράς των φύλων και βεβαίως μέσα από την ανατρεπτικά γαλήνια ένωση με το ζώο.

.

Λεωνίδας Γιαννακόπουλος

Leonidas Giannakopoulos_Anima(L)2016,inkon paper 29,5x23,5cm

Ο Λεωνίδας Γιαννακόπουλος στο έργο του «Anima(l)» μεταμορφώνει υπαινικτικά μία γυναικεία καλλονή σε λεοπάρδαλη. Το κηλιδωμένο μάγουλο, η υποκίτρινη νότα στο μάτι, ο ελάχιστα μακρύτερος κυνόδοντας σπρώχνουν το πλάσμα σε έναν άλλο κόσμο ομορφιάς, που ανήκει ακόμα στην Πόλη αλλά προσβλέπει σε μιαν ελευθερία εκτός. Εκτός κι αν η πορεία της μεταμόρφωσης είναι αντίστροφη, οπότε η X-Woman χάνει την αιλουροειδή της φύση για να της μείνει εντέλει μόνο ένα φτερό παγωνιού.

.

Διαμαντής Σωτηρόπουλος

Diamantis Sotiropoulos_Piranha_H simasia tou na eisai zwo_12-28May2016

Ο Διαμαντής Σωτηρόπουλος στο σχέδιό του «Piranha», σε ένα μετα-αισώπειο στιγμιότυπο, επιστρατεύει τη λειτουργία του σατιρικού σκώμματος για να εμπαίξει την πολιτική εξουσία και να καθρεφτίσει στο ανθρωποφαγικό του εικόνισμα (καθότι πιράνχα χωρίς αναστολές) τους αξιωματούχους της βαρυφορτωμένης κι ακοίμητης αλαζονείας.

.

Χαρίτων Μπεκιάρης

Χαρίτων Μπεκιάρης_the little witch_pencil on paper_H simasia tou na eisai zwo

Ο Χαρίτων Μπεκιάρης στο λεπτοτέχνημά του «The little witch» μάς εισάγει σε ένα βικτωριανό σκηνικό, το οποίο εξαρχής ανατρέπει δίνοντας στην ηρωίδα του υβριδικό προφίλ. Η μικρή του μάγισσα είναι μια αιθέρια γατογυναίκα που μοιάζει να διασχίζει έναν διάδρομο με πίνακες (ή ίσως γιγαντο-οθόνες σε μια ακόμα πιο postmodern ερμηνεία), στον κλυδωνιζόμενο από πνεύματα Οίκο των Άσερ. Σκέτος άνθρωπος; Never more!

.

Σταυρούλα Παπαδάκη

Σταυρούλα Παπαδάκη_Άτιτλο_2016

Η Σταυρούλα Παπαδάκη, διατηρώντας μια άμεση σχέση με το κόμικ, επιτρέπει στην εσωτερικότητα του ανθρώπινου σώματος να ξεσπάσει σε έναν καταρράκτη από ζωικά σπλάχνα, που αναπαράγουν τον εαυτό τους. Μια μελέτη υπαρξιακής βιολογίας, όπου ο οφθαλμός μετατρέπεται σε γουρούνι και η φυσιολογία του μυστήριου κορμιού διαχέεται στο σύμπαν μη χωρώντας πουθενά αλλού.

.

Αλίκη Παππά

Aliki Pappa_Give me the love of an orchestra_κάρβουνο σε καμβά_ 205x75cm

Η Αλίκη Παππά στο έργο της «Give me the love of an orchestra», στροβιλίζοντας με άνεση το κάρβουνο πάνω στον καμβά, στοιβάζει στο ιερό της τοτέμ την απόλυτη φατρία των αδελφών ειδών. Ένα κεφάλι κουκουβάγιας στο νευραλγικό σημείο της σύνθεσης και γύρω θαλάσσια, ιπτάμενα και χερσαία ζώα, όλα στηριγμένα χαλαρά στη δύναμη μιας υπερκόσμιας προσευχής. Οι ανθρώπινες παλάμες συναντιούνται σε θέση πνευματικής ανάτασης, ενώ ο κόσμος των ζώων μας κοιτάζει ευθύβολα.

.

Αλέξανδρος Μαγκανιώτης

Alexandros Maganiotis_Oikogeneia_H simasia tou na eisai zwo_12-28.5_genesis

Ο Αλέξανδρος Μαγκανιώτης στο έργο του «Οικογένεια» απεικονίζει ένα κλασικό φωτογραφικό στιγμιότυπο, όπου τίποτε δεν είναι «κλασικό». Μια οικογένεια γιορτάζει τις απόκριες, όμως η ζωανθρωπική τους φύση δεν είναι μεταμφίεση. Οι τρεις αιλουροειδείς συγγενείς είναι απροβλημάτιστα αιλουροειδείς. Κουστουμαρισμένοι γιορτάζουν τη γιορτή της απόκρυψης του αληθινού εαυτού, καθώς –σε αντίθεση ίσως με τις προθέσεις τους– τον αποκαλύπτουν. Ανάμεσα στις κουκκίδες της επιφάνειας κρύβονται γράμματα, απόπειρες επικοινωνίας.

***

.

Το δοκίμιο «Η σημασία τού να είσαι ζώο»,

αποσπάσματα από το οποίο διάνθισαν και την έκθεση,

περιέχεται στον συλλογικό τόμο «Μεταμοντέρνο Σώμα«

τον δεύτερο της σειράς για το Μεταμοντέρνο στη Σύγχρονη Τέχνη.

Τα τέσσερα δοκίμια του βιβλίου υπογράφουν οι:

Μαρία Γιαγιάννου (εικαστικά), Γιώργος Λαμπράκος (λογοτεχνία),

Δημήτρης Νάκος (κινηματογράφος), Θωμάς Συμεωνίδης (θέατρο)

και το επίμετρο η Πέπη Ρηγοπούλου.

Το έργο του εξωφύλλου είναι της Κυριακής Μαυρογεώργη.

Μεταμοντέρνο Σώμα_2016_Γιαγιάννου, Λαμπράκος, Νάκος, Συμεωνίδης

***