Mapplethorpe Robert


Robert Mapplethorpe

 

Στέγη Γραμμάτων & Τεχνών

Λεωφόρος Συγγρού 107-109, Αθήνα 11745

Καθημερινά 12:00-21:00

Διάρκεια: 1 Νοεμβρίου 2011 – 15 Φεβρουαρίου 2012

 

Ο Ρόμπερτ Μέηπλθορπ (1946-1989) αποτέλεσε ορόσημο για την αμερικανική αβανγκάρντ, τόσο εξαιτίας της τολμηρής θεματολογίας, που είναι στενά συνυφασμένη με την αντισυμβατική ζωή του και με την gay υποκουλτούρα της εποχής, όσο και εξαιτίας της αυστηρής, φορμαλιστικής αισθητικής του, που συνιστά βασική επιρροή για πολλούς, ακόμα και σύγχρονους, φωτογράφους και επαγγελματίες των εφαρμοσμένων τεχνών.

Το συνεπές και προσηλωμένο βλέμμα του αποτύπωσε στις ασπρόμαυρες αργυροτυπίες και στα κολάζ του, την αμερικανική κουλτούρα των 80s, την σεξουαλική απελευθέρωση, με όλες τις παρεκκλίσεις και τα σκανδαλιστικά παιχνίδια της, την ομορφιά του ανθρώπινου σώματος ανεξαρτήτως φυλετικών (και με τις δύο έννοιες) διακρίσεων. Η δουλειά του παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, σε μια έκθεση που έχει στηθεί με υποδειγματική επιμέλεια από την Μαριλέννα Β. Καρρά.

H έκθεση περιλαμβάνει 107 έργα (100 ασπρόμαυρα και 7 έγχρωμα dye transfer, τεχνικής που εξασφαλίζει φωτεινότητα και βάθος στο τύπωμα) και εκτείνεται σε μια μεγάλη λευκή αίθουσα, που περικλείει μία μικρότερη μαύρη, στο πνεύμα της ασπρόμαυρης αισθητικής του τιμώμενου καλλιτέχνη. Επίσης, ο επισκέπτης θα πάρει μια γεύση της κινούμενης φωτογραφίας του δημιουργού μέσα από δύο ολιγόλεπτα βίντεο: στο ένα δεσπόζει η λυμφατική φιγούρα της κάποτε συντρόφου του Πάτι Σμιθ και στο άλλο δεσπόζει η γνωστή σε όλους μας χαρακτηριστική ντισκο-αισθητική των 80s. Το λιτό στήσιμο της έκθεσης, οι σωστοί φωτισμοί, η διακριτική, αλλά ευδιάκριτη θεματική κατηγοριοποίηση, η άμεση αντιπαραβολή έγχρωμων και ασπρόμαυρων έργων είναι τα στοιχεία που κάνουν την επιμέλεια συμβατή με την αισθητική του Μέηπλθoρπ.

Τα γυμνά σώματα, κλασικιστικής πλαστικότητας, συχνά μερικώς καλυμμένα με σεντόνια, καπέλα, γάζες, που αναδεικνύουν την γυμνότητά τους, δεν είναι ευάλωτα, αλλά εύρωστα και περιπετειώδη. Αιχμαλωτισμένα, όπως και τα «σκοτεινά» λουλούδια του, εντός μιας αναπόδραστα τέλειας φόρμας, αποτυπώνουν την εμμονή του Μέηπλθορπ στην άψογη επιφάνεια, η οποία όμως είναι απόλυτα ταιριαστή με την ηδονιστική ροπή της αμερικανικής κουλτούρας να λατρέψει το γυαλιστερό περίβλημα. Η μοναδική του ικανότητα να απομονώνει το αντικείμενο από το περιβάλλον του, να το ξεπλένει από τις ηθικές του συμπαραδηλώσεις, το φύλο και, θα έλεγε κανείς, ακόμα και από το ανθρώπινο γένος του (το αγαπημένο του μοντέλο Lisa Lyon – παγκόσμια πρωταθλήτρια body building το 1980, αναφέρει ότι, υπό τον φακό του Ρόμπερτ, προσπαθούσε να τελειοποιηθεί ως ζώο και όχι ως γυναίκα) και να το επανατοποθετεί κάτω από τον φακό του ως δομή, προσφέρει στα μοντέλα του, είτε είναι άνθρωποι είτε λουλούδια είτε αντικείμενα, μια νέα, ολοκαίνουργια ταυτότητα.

 Το μόνο που θα μπορούσα να προσάψω στην διοργάνωση (και αν το ευρύ σύνολο των έργων που ταξιδεύουν στο εξωτερικό ξεκινώντας από το Robert Mapplethorpe Foundation NY, δεν ήταν συγκεκριμένο και ήδη καθορισμένο) είναι ότι τα επιλεγμένα έργα δεν απέδωσαν σχεδόν καθόλου την βέβηλη πλευρά του Μέηπλθορπ, μια πλευρά κυρίαρχη στο έργο του και απαραίτητη για την σφαιρική κατανόησή του˙ δηλαδή λείπουν τα βίαια εκείνα στοιχεία που σπάνε την κρυστάλλινη ταξινόμηση των θεμάτων του και την απολλώνεια ατμόσφαιρά τους, εκείνα τα στοιχεία που θα προκαλούσαν την απαραίτητη σύγχυση στο βολεμένο μας μάτι.

Μ.Γ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s