Τζερμιάς Γιάννης

 

Γιάννης Τζερμιάς

«Οιδίπους. Εικόνες μετά την τύφλωση»

 

Γκαλερί Μέδουσα

Ξενοκράτους 7, Κολωνάκι

Ώρες: Τρ.–Παρ. 12.00 – 21.00, Σάβ. 11:00 – 16:00

Διάρκεια: 24 Νοεμβρίου – 21 Ιανουαρίου 2012

Πρώτη δημοσίευση: City Vibes,  μηνιαίο Free Press,

περιοδικό τέχνης και πολιτισμού, Δεκέμβριος 2011.

Στη στήλη Visual Vibes παρουσιάζω

τρεις εικαστικές εκθέσεις τον μήνα.


Ο Γιάννης Τζερμιάς επανέρχεται, δέκα χρόνια μετά την τελευταία ατομική του έκθεση «Κ(Χ)ρόνος», στον θεματικό κύκλο των αρχαίων τραγωδιών, με την νέα του δουλειά «Οιδίπους: Εικόνες μετά την τύφλωση». Η ολική επαναφορά του καλλιτέχνη γίνεται σε μια «ταιριαστή» συγκυρία, όπου ένα ολόκληρο έθνος περιμένει να εκπληρωθεί η προφητεία της πτώσης του, ώστε να μπορεί έπειτα να προσδοκά την κάθαρση, ενώ, παρομοίως με τον Οιδίποδα, προβάλλει τις εικόνες από το αμαρτωλό παρελθόν διαρκώς μπροστά του, υπό το νέο φως μιας επώδυνης επίγνωσης.

 

Μέσα από την ζωγραφική του Τζερμιά αναδύεται μια πηχτή μάζα σκότους, εγγενής σε όποιον «πάσχει από ψυχή» (Ζαμιάτιν), η οποία τινάζει από πάνω της την πολιτική επικαιρότητα και σέρνει τον αντιστεκόμενο θεατή πίσω, σε ένα υπαρξιακό επίπεδο, που έχει αναπαρασταθεί από τον καλλιτέχνη, με τον μόχθο του εργάτη που γδέρνει με την τσουγκράνα του τη γη για να καρποφορήσει. Οι καρποί του Τζερμιά είναι πικροί και βαραίνουν από τις εσωτερικές εντάσεις και τους διχασμούς, ενώ είναι αδύνατον να μην σε συνεπάρουν. Εξπρεσιονιστής στους χειρισμούς του, αλλά και στην εσωτερική δόμηση των τελάρων του, ανοίγει το ανθρώπινο σώμα σε κοινή θέα, για να αποκαλύψει εντέλει την κλειστότητά του.

Η έκθεση αποτελείται από πίνακες όλων των διαστάσεων, μερικά μικρά σχέδια καθώς και μία γλυπτική εγκατάσταση, η οποία θα λέγαμε ότι συνοψίζει εύγλωττα το σχίσμα των δύο φύλων, υπό μια αρσενική ματιά που είναι κοφτερή σαν μπαλτάς (φτιαγμένος από καθρέφτη). Ο άνδρας Οιδίπους βλέπει την μάνα-ερωμένη Ιοκάστη να κείτεται απρόσωπη εντός μιας αιματηρής αναμονής, η ανθρώπινη φιγούρα – με όσα (πληγωμένα) πόδια διαθέτει – (περι)πλανάται υπό το φως μιας ψυχρής σελήνης ή παραδέρνει στο άνοιγμα μιας πόρτας. Παρ’ ότι άνθρωπος, ποτέ δεν «άνω θρώσκει», αλλά ατενίζει από ψηλά προς τα βάθη του. Συνολικά, θα λέγαμε ότι ο Γιάννης Τζερμιάς αναδεικνύει ως ικανό τρόπο ψυχικής ζωής το μίγμα τέχνης και έρωτα, ακόμα κι αν (ή επειδή) αυτό είναι ένα μίγμα επιρρεπές στην αυτοανάφλεξη.

Μ.Γ.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s