Απόστολος Γιαγιάννος / Έκθεση γλυπτικής 2017 / το αυγό του ανθρώπου

Η gallery genesis

παρουσιάζει την έκθεση γλυπτικής του

Απόστολου Γιαγιάννου

το αυγό του ανθρώπου

Επιμέλεια: Μαρία Γιαγιάννου

 

Καλλιτεχνική Διεύθυνση: Γιώργος Τζάνερης

Εγκαίνια: Πέμπτη 21 Σεπτεμβρίου 2017 / Ώρα 20:00

Διάρκεια: 21 Σεπτεμβρίου έως 14 Οκτωβρίου 2017

Απόστολος Γιαγιάννος_Πόλεμος_Genesis gallery_210917

Απόστολος Γιαγιάννος, Πόλεμος, ορείχαλκος και οβίδες πυροβόλου άρματος, 2017

 

Την Πέμπτη 21 Σεπτεμβρίου 2017, στις 20:00, εγκαινιάζεται στη γκαλερί Genesis (Χάρητος 35, Κολωνάκι) η έκθεση γλυπτικής του Απόστολου Γιαγιάννου «Το αυγό του ανθρώπου» σε επιμέλεια Μαρίας Γιαγιάννου. Μετά από ογδόντα ατομικές εκθέσεις ζωγραφικής στην Ελλάδα και το εξωτερικό, μελετώντας πάντα τις δυνατότητες της φόρμας στις δύο και τις τρεις διαστάσεις, και πέντε χρόνια μετά την τελευταία του ατομική έκθεση στην Αθήνα, ο καλλιτέχνης παρουσιάζει αποκλειστικά γλυπτική˙ ένα εντυπωσιακό αλληγορικό ensemble, όπου στο κέντρο δεσπόζει εκθαμβωτικό το Αυγό.

Το αυγό είναι ένα από τα ισχυρότερα σύμβολα της φιλοσοφίας, της μυθολογίας, της λογοτεχνίας. Το τέλειο ελλειψοειδές σχήμα του έχει γίνει αντικείμενο άπειρων εικαστικών πειραματισμών, διάκοσμος αρχαιοελληνικών ζωφόρων, σύμβολο του σουρεαλισμού, μεταμοντέρνο αρχιτεκτονικό περίβλημα. Η επιστροφή στο αυγό, στο καταφύγιο «πριν την αρχή», θα είναι πάντα η φαντασίωση μιας ουτοπίας που υπόσχεται την επανεκκίνηση της ζωής.

Η νέα δουλειά του Απόστολου Γιαγιάννου εστιάζει στην αρχετυπική μορφή του Αυγού, ως μαντικής σφαίρας όπου τα μέλλοντα καθρεφτίζονται στην επιφάνεια από την οποία εκπηγάζουν. Οι οβάλ γυαλιστερές μήτρες, άψογες στο σχήμα και λείες στην αφή, μοιάζουν αδιάρρηκτες. Από μια τέλεια κυκλική οπή – ωσάν το αυγό να μην σπάει αλλά να αποκαλύπτει την πύλη του με το πάτημα ενός κουμπιού ως τεχνολογικό γκάτζετ – ξεπροβάλλουν οι εκπλήξεις μιας απρόοπτης γέννησης. Άλλοτε δυστοπική, άλλοτε ευτοπική, κάθε μορφή βγαίνει στο φως σαν ένας οιωνός για το ανθρώπινο πεπρωμένο.

Η έκθεση αποτελείται από μία πολυμερή γλυπτική εγκατάσταση με αυγά και κοράκια, βασισμένη στην ιδέα της αιώνιας επανάληψης του ίδιου και της διαρκούς παραλλαγής του. Σαν κάθε ανθρώπινη ζωή, που έχει πάντα το ίδιο τέλος αλλά πολύ διαφορετική πορεία, τα αυγά είναι όμοια αλλά και εντελώς διαφορετικά. Η κοινωνία (άλλοτε ως δημιουργός κι άλλοτε ως καταστροφέας) ενσωματώνεται στο αυγό του ανθρώπου και γίνεται μέρος μιας εκπληκτικής γέννησης.

Πολεμικές οβίδες, μια κάνουλα που βγάζει χρώμα, ένα πόδι κατσίκας, μια μάσκα οξυγόνου, ένα αυγό που γεννάει αυγά – μερικές από τις εκδοχές της εικονοπλασίας του καλλιτέχνη που, φλερτάροντας τολμηρά με τον σουρεαλισμό και την ποπ-αρτ, μιλά για τα εναγώνια υπαρξιακά ερωτήματα «ποιος είμαι/ πού ανήκω/ με τι εργαλεία θα ανοίξω δρόμο/ ποια εργαλεία θα με εξουσιάσουν». Χρόνος, χρώμα, χρήμα, ζωή, θάνατος, άτομο, κοινωνία˙ όλα τά ‘χει το αυγό.

 

Σε κάθε ένα από τα αινιγματικά ωά, ο Απόστολος Γιαγιάννος ενώνει σφαιρικά την αρχή και το τέλος, το αίτιο και το αιτιατό. Η τέχνη υποδέχεται τον κόρακα, πιστωτή του χρόνου που κρούει την πόρτα, και απαντά με πρωτοτυπία και πικρό χιούμορ. Εκδοχές μιας χαρούμενης επιστήμης, που παίρνει το σχήμα και το χρώμα του πανηγυρικού σαρκασμού, περίπου τρεις εξάδες αυγά από μπρούντζο έρχονται να ενώσουν την ύλη της καθημερινότητας με μια μεταφυσική προφητεία. Καθένας βρίσκει το αυγό που τον καθρεφτίζει. Στην γκαλερί Genesis, μέχρι τις 14 Οκτωβρίου.

 

Απόστολος Γιαγιάννος_Θηλαστικό_Genesis gallery_210917

Απόστολος Γιαγιάννος, Θηλαστικό,  Ορείχαλκος και βαλσαμωμένο πόδι τράγου, 2017

 

Απόστολος Γιαγιάννος_Θάλασσα_Genesis gallery_210917

Απόστολος Γιαγιάννος, Θάλασσα, ορείχαλκος, κοχύλι, ακρυλικό, 2017

 

***

Φωτογράφιση: Κώστας Βίττης

 

Advertisements

Το Σώμα της Λέξης / Σεμινάριο Μάιος 2017

Afisa_Seminar_May2017

«Το Σώμα της Λέξης»

για την οπτική αντίληψη της γραφής

Πέμπτη 18 έως και Σάββατο 20 Μαΐου

Εισηγήσεις: Μαρία Γιαγιάννου, Αλέξανδρος Μαγκανιώτης

Συντονίστρια: Γεωργία Τσουδερού

Χώρος:  Βιβλιοθήκη Βολανάκη – White Rabbit (Στουρνάρη 11, Εξάρχεια)

Συμμετοχή: 70€ (50€ μειωμένο)

Maganiotis-Yiayiannou

.

Περιγραφή

Το τριήμερο εργαστήριο «Το Σώμα της Λέξης» του φετινού Μαΐου επικεντρώνεται στην εικαστική/οπτική αντίληψη της γραφής και αποτελείται από δύο κεντρικές θεματικές ενότητες: Α΄ενότητα (Το γράμμα μεταμορφώνεται: Η αλφάβητος των εικόνων & οι εικόνες της αλφαβήτου). Αφορά στη σύνδεση γράμματος/λέξης/κειμένου με το εικονιστικό περιβάλλον το οποίο περιγράφουν ή στο οποίο εντάσσονται. Β΄ενότητα (Οι χειρονομίες σημαίνουν: Από τις παραδοσιακές εικόνες στο σύμπαν των τεχνικών εικόνων). Ασχολείται τόσο με την παραδοσιακή χειρονομία δημιουργίας εικόνας όσο και με το πέρασμα στην ψηφιακή εικονοσύνθεση, σε σχέση με τη λειτουργία της γραφής. Οι δύο παραπάνω ενότητες προσεγγίζονται δημιουργικά στο πλαίσιο του εργαστηρίου του Αλέξανδρου Μαγκανιώτη (εικαστικός-αρχιτέκτων) και θεωρητικά στην εισήγηση της Μαρίας Γιαγιάννου (συγγραφέας-θεωρητικός τέχνης).

*Σημαντική Σημείωση: Το σεμινάριο δεν έχει σχέση με μαθήματα δημιουργικής γραφής. Πρόκειται για τη δημιουργική συνάντηση εικαστικών εργαστηρίων και εισηγήσεων θεωρίας της τέχνης. Το εργαστήριο απευθύνεται σε όποιον ενδιαφέρεται να το παρακολουθήσει, καθώς και σε φοιτητές και ενήλικες με σχετικά γνωσιακά, αισθητικά και επαγγελματικά ενδιαφέροντα. Στο τέλος του εργαστηρίου θα παραδίδεται βεβαίωση συμμετοχής.

 

 .

Πρόγραμμα

Πέμπτη 18 Μαΐου

Το γράμμα μεταμορφώνεται:

η αλφάβητος των εικόνων & οι εικόνες της αλφαβήτου

 

16:30–18:30: Μαρία Γιαγιάννου (αισθητική ανάλυση: εικαστικά)

19:00–21:00: Αλέξανδρος Μαγκανιώτης (εικαστικό εργαστήριο)

 

Παρασκευή 19 Μαΐου

Οι χειρονομίες σημαίνουν:

Από τις παραδοσιακές εικόνες στο σύμπαν των τεχνικών εικόνων

 

16:ο0–18:00: Μαρία Γιαγιάννου (αισθητική ανάλυση: Facebook)

18:30–20:30: Aλέξανδρος Μαγκανιώτης (εικαστικό εργαστήριο)

 

Σάββατο 20 Μαΐου

12:00 – 13:00: Video reading (Συνομιλία online, με παράλληλη μετάφραση, με τον Ιταλό συγγραφέα στο πεδίο της πειραματικής λογοτεχνίας, Giovanni Campi).

13:00-14:00: Guest (Παρουσίαση για την ένταξη του γράμματος σε ψηφιακό περιβάλλον)

 14:00-15:00: Συζήτηση

 

{Ενημερώσεις στη σελίδα του facebook}

ChryssaSign

 

Φωτό: Η Chryssa Vardea σε αναζήτηση υλικού για τα έργα της.

***

Για δήλωση συμμετοχής

Στοιχεία επικοινωνίας: 

6942909241

giorgia_ts67@yahoo.it,

almaganiotis@gmail.com

m.yiayiannou@gmail.com

Μάριον Ιγγλέση / homo faber / έκθεση

.

Θα χαρούμε πολύ να σας δούμε

στα εγκαίνια της ατομικής έκθεσης της

Μάριον Ιγγλέση

// HOMO FABER //

Πέμπτη 12 Ιανουαρίου, 19.30 

στην αίθουσα τέχνης

«Έκφραση – Γιάννα Γραμματοπούλου» (Βαλαωρίτου 9α)

*

Θεωρητική επιμέλεια/ κείμενο: Μαρία Γιαγιάννου

v5

Ένα ανορθόδοξο κοπάδι γαϊδάρων ακροβατεί πάνω στα κιβώτια μιας αέναης μετακόμισης˙ μια πολιτεία Λωτοφάγων λιώνει μέσα στη γλυκιά απάθεια της λήθης του σώματος˙ μια σειρά πολύχρωμων χαρακτικών γίνεται η υφασμάτινη βάση μοτίβων επικοινωνίας προς εξαφάνιση. Δύο γλυπτικές εγκαταστάσεις και μία σειρά χαρακτικών συνθέτουν ένα σύνολο αφηγηματικών παραλλαγών πάνω στο θέμα της (επιτυχημένης ή όχι) προσπάθειας του ανθρώπου να ελέγξει τη μοίρα και το περιβάλλον του με τη χρήση εργαλείων. Το γαϊδούρι, ο λωτός, η γραφή – και φυσικά το ίδιο το ανθρώπινο σώμα – είναι τα πολυεργαλεία που επιλέγει η Ιγγλέση να ανιχνεύσει με χιούμορ, συμπόνια και σαρκασμό.

Ο πηλός stoneware είναι η πρώτη ύλη της εγκατάστασης από γαϊδούρια που μάχονται, υπερίπτανται, υπερφορτώνονται, καθώς και της ομάδας μοναχικών ανθρώπινων σωμάτων που μοιάζουν αδειασμένα. Σε αντίστιξη με τα γκρίζα γλυπτά οι λινοτυπίες, σε πολύ λεπτό χαρτί που η εικαστικός το μεταχειρίζεται σαν ύφασμα, έχουν πανηγυρικά χρώματα που συχνά υποκρύπτουν ένα σκοτεινό μήνυμα παραπέμποντας στην υφαντική τέχνη της Δυτικής Αφρικής. Η πολύγλωσση ταυτότητά της Ιγγλέση και η εμπειρία της στις χώρες της Αφρικής αφήνουν το στίγμα τους στην έκθεση Homo Faber, αποκαλύπτοντας ένα είδος «αφρικάνικης κρυπτομνησίας», που διαπερνά τόσο τις γλυπτικές της εγκαταστάσεις όσο και το πανόραμα των χαρακτικών.

Η πεισματική επιβίωση της ανθρωπότητας σε διελκυστίνδα με την πεισματική αυτοκαταστροφή της, ανοίγει τις πύλες προς ένα θέμα που προσεγγίζεται υπαινικτικά και εις βάθος, μέσα από την επεξεργασία και παρουσίαση τριών συστημάτων που αρχικά μοιάζουν απόμακρα μεταξύ τους, μέχρι κανείς να διακρίνει το λεπτό νήμα που τα ενώνει. Η καλλιτέχνις καταθέτει την εικαστική της μελέτη πάνω στα ανθρώπινα εργαλεία, με μια ευρεία έννοια, ως προεκτάσεις του νου. Κάθε επινόηση απολήγει στα χέρια, τα οποία ασκώντας την εκτελεστική εξουσία, χτίζουν τα όρια της δράσης και ρυθμίζουν τη μοίρα του ανθρώπου-δημιουργού σε συνάφεια με τη μοίρα του ζώου. Η ίδια η καλλιτέχνις, ως Homo Faber, κατασκευάζει ένα αισθητικό σύμπαν με πολιτική και διαπολιτισμική σημασία.

Βιογραφικό 

Η Μάριον Ιγγλέση γεννήθηκε στην Αθήνα και έζησε στη Γκάνα, τη Νιγηρία, το Λίβανο, την Ιταλία, τις ΗΠΑ, και τη Γαλλία. Είναι εικαστικός, σκηνογράφος και επιμελήτρια εκθέσεων. Μετά το πτυχίο Αγγλικής λογοτεχνίας στο Deree College, Αθήνα (1982-85), έκανε Μεταπτυχιακό (M.F.A.) στη σκηνογραφία θεάτρου στο Brandeis University, Βοστόνη (1986-89). Εργάστηκε ως σκηνογράφος στη Νέα Υόρκη, την Αθήνα και το Παρίσι, στο θέατρο, την όπερα, τον κινηματογράφο και τη διαφήμιση (1989 -2003). Από το 2005 έως το 2009 ήταν υπεύθυνη για τη διοργάνωση και την επιμέλεια εκθέσεων στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Μεταξύ 2009 και 2014 σπούδασε στο Τμήμα Εικαστικών & Εφαρμοσμένων Τεχνών του Α.Π.Θ., απ’ όπου πήρε πτυχίο Ζωγραφικής το 2014. Το 2010-11 πήγε με υποτροφία ERASMUS στο Istanbul Bilgi University, Κωνσταντινούπολη, όπου εστίασε στο animation, στην τυπογραφία και στη φωτογραφία. Η δουλειά της βρίσκεται σε ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα, τη Γαλλία, την Τουρκία και την Ελβετία καθώς και στη συλλογή του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης. Η έκθεση Homo Faber είναι η δεύτερη ατομική της.

* Τη θεωρητική επιμέλεια και το κείμενο της έκθεσης υπογράφει η συγγραφέας Μαρία Γιαγιάννου.

Διάρκεια: 12 Ιανουαρίου – 4 Φεβρουαρίου 2017

marion-inglessi_homo-faber-linocut-print-190x100

marion-inglessi_homo-faber-lotus-eater-stoneware-19-x16-x18

Περισσότερα στοιχεία, στο fb event: εδώ

Έκθεση Ελεάννας Μαρτίνου: ΑΥΤΟΠΤΕΣ/EYEWITNESSES @ Tseliou Gallery

Θα χαρούμε να σας δούμε

Τρίτη 22 Νοεμβρίου

στα εγκαίνια της ατομικής έκθεσης της

Ελεάννας Μαρτίνου

Αυτόπτες/Eyewitnesses

στην γκαλερί Ελευθερία Τσέλιου

(Ηρακλείτου 3, Κολωνάκι)

*

Η έκθεση συνοδεύεται από το θεωρητικό κείμενο

της Μαρίας Γιαγιάννου

το οποίο θα βρείτε δημοσιευμένο στη Bookpress.

*

martinou1

«Η καλλιτέχνις, πιστή στη νεωτερικότητα που αγαπά τα χρωματικά συμβάντα των δύο διαστάσεων, ακυρώνει το βάθος πεδίου και αφήνει τις κεφαλές της να επιπλέουν στις δύο διαστάσεις, ως σχεδίες. Ως σχεδίες πράγματι, αφού διασταυρώνουν τα υλικά τους με σκοπό τη διάσωση του εαυτού: κι ας είναι ένας εαυτός χτισμένος από υπαινιγμούς, από διάσπαρτες λέξεις, από χαρακιές. Η ριγωτή τους σύνθεση (όπου και η κηλίδα ακόμα λειτουργεί σαν μια ρίγα που δεν βγήκε στο δρόμο, μια ρίγα που βάλτωσε) ενώνει στα πορτραίτα της το πίσω με το μπρος˙ το πρόσωπο με τη μάσκα του.»

{Για την έκθεση της Ελεάννας Μαρτίνου, απόσπασμα από το κείμενο «Εαυτόπτες»  (Μ. Γ.)}

*Περισσότερες πληροφορίες εδώ*

invitation-martinou

Άνγκρια // Φεστιβάλ Αναλόγιο 2016 // Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν

angria_drawing-by-ioko

Στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αναλογίου 2016

 

ΘΕΑΤΡΟΥ ΤΕΧΝΗΣ ΚΑΡΟΛΟΥ ΚΟΥΝ

 

σας προσκαλούμε

στην πρώτη παρουσίαση του θεατρικού έργου

 
 
άΝΓΚΡΙΑ
της Μαρίας Γιαγιάννου
 
 

Τρίτη 4 Οκτωβρίου, 6:30 μ.μ.

 

Φρυνίχου 14, Πλάκα

Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Αρβανιτάκης
Βοηθός σκηνοθέτη: Μαρία Δαμασιώτη

.
Παίζουν:

Μαίρη Μηνά, 

Γωγώ Παπαϊωάννου,

Μαρία Πετεβή,

Γιώργος Δικαίος,

Γρηγορία Μεθενίτη,

Κωνσταντίνος Γιουρνάς,

Παναγιώτης Γαβρέλας,

Ιωάννης Κοτίδης

(απόφοιτοι της δραματικής σχολής του Ωδείου Αθηνών)

 

Για το έργο:

Τα αδέλφια Βροντή μεταβαίνουν από μια πολλά υποσχόμενη παιδική ηλικία στην ενήλικη ακύρωση των προσδοκιών τους.  Μια οικογενειακή δραμεντί που ξεκινά από την ιδέα ότι ο Άντον Τσέχοφ θα μπορούσε να έχει εμπνευστεί τις «Τρεις Αδελφές» από τη ζωή των Σάρλοτ, Έμιλι & Αν Μπροντέ (κορυφαίας λογοτεχνικής τριάδας του 19ου αι).

Στην πλοκή του έργου η παραπάνω σύμπτωση ενσωματώνεται σε μια νέα θεατρική τοπιογραφία. Ο τίτλος αναφέρεται στο φανταστικό βασίλειο που επινόησαν τα μικρά αδέλφια Μπροντέ. Η Άνγκρια είναι ο τόπος της προσδοκίας, μια παιδική «Μόσχα». Τα όνειρα όμως βουλιάζουν στον βαλτότοπο της καθημερινότητας. Μόνο από εκεί μπορούν και πάλι να αναδυθούν.

Ενσωματωμένη εικόνα 2
* φωτό: Γιώργος Παυλάκος

.

Το έργο θα παρουσιαστεί για μία βραδιά.

.

Τηλ. κρατήσεων:
 
Είσοδος: 5 ευρώ
 
 

.

*Για περισσότερες πληροφορίες παρακαλώ πατήστε εδώ.

 
.
Ενσωματωμένη εικόνα 1
.
Για το Φεστιβάλ Αναλόγιο: 
.
Το Φεστιβάλ ΑΝΑΛΟΓΙΟ 2016, πιστό στο ραντεβού του με το ελληνικό κοινό επιστρέφει από τις 20 Σεπτεμβρίου ως τις 4 Οκτωβρίου στη σκηνή της Φρυνίχου με ένα πρόγραμμα που συνενώνει το «παλιό» με το «νέο» και δίνει έμφαση στη συνέχεια.
.
Από το 2005, χρονιά της πρώτης του διοργάνωσης έως σήμερα, έχουν ανεβεί περισσότερες από 100 παραστάσεις και έχουν γίνει εκατοντάδες παράλληλες εκδηλώσεις: εργαστήρια, στρογγυλά τραπέζια, αναγνώσεις, παρεμβάσεις σε δημόσιους χώρους και διαλέξεις.
.
Εκατοντάδες δημιουργοί (συγγραφείς, πανεπιστημιακοί, σκηνοθέτες, χορευτές, ηθοποιοί, visual artists, κ.ά.) έχουν υποστηρίξει με τη δουλειά και το μεράκι τους τη διοργάνωση. Κάποιοι από αυτούς, που εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στο κοινό μέσα από το φεστιβάλ, έχουν ήδη γίνει γνωστοί στα θεατρικά πράγματα της χώρας. Γεγονός που αποδεικνύει τη σοβαρότητα της επιλογής των έργων και ότι ακόμη, στις δύσκολες ημέρες που ζούμε, το φεστιβάλ δρα και ως φυτώριο ταλέντων και προωθεί την ελληνική δραματουργία.
.
Το ‘ΑΝΑΛΟΓΙΟ 2016’ χωρίζεται σε δύο ενότητες, οι οποίες είναι:
1) Ο ελληνικός Διαφωτισμός
2) Θέατρο και λογοτεχνία
.
Το ΑΝΑΛΟΓΙΟ 2016 τελεί υπό την αιγίδα του υπουργείου Πολιτισμού & Αθλητισμού, του Ιταλικού Μορφωτικού Ινστιτούτου, του Ιδρύματος Χοσέ Σαραμάγκου, του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου της Unesco και πραγματοποιείται σε συνεργασία με το Τμήμα Νεοελληνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Μοντρεάλ.
.
Με την ευγενική υποστήριξη ΙΔΡΥΜΑ ΙΩΑΝΝΟΥ Φ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ ANALOGIO FESTIVAL 2016
.
Καλλιτεχνική διεύθυνση: Σίσσυ Παπαθανασίου
Οργάνωση παραγωγής: Νεφέλη Συρίγου
Βοηθοί Παραγωγής: Δώρα Χουρσανίδου, Σιλένα Τριβιζά
Σκηνικός χώρος: Ζωή Μολυβδά Φαμέλη
Φωτισμοί: Στέλλα Κάλτσου
Υπεύθυνος ηλεκτρολόγος: Βασίλης Κανελλόπουλος
Σχεδιασμός έντυπου & ηλεκτρονικού υλικού: Μαρία Στέφωση
Υπεύθυνη επικοινωνίας: Γεωργία Ζούμπα
.
Θέατρο Τέχνης – Σκηνή Φρυνίχου
Φρυνίχου 14, Πλάκα, τηλ. 210 32 22 464
Μετρό, Σταθμός Ακρόπολη
Δείτε αναλυτικά το πρόγραμμα του φετινού Φεστιβάλ Αναλόγιο εδώ: https://www.facebook.com/events/1395200970508452 και στην σελίδα https://www.facebook.com/analogiofestival

Η σημασία τού να είσαι ζώο // 12 – 28 Μαΐου

Η gallery genesis

παρουσιάζει την ομαδική έκθεση

.

Η σημασία τού να είσαι ζώο

Σύλληψη – Επιμέλεια: Μαρία Γιαγιάννου

.

Καλλιτεχνική Διεύθυνση: Γιώργος Τζάνερης

Εγκαίνια: Πέμπτη 12 Μαΐου 2016 / Ώρα 20:00

Διάρκεια: 12 Μαΐου έως 28 Μαΐου 2016

.

Συμμετέχουν οι καλλιτέχνες:

Αλέξανδρος Μαγκανιώτης

Αλίκη Παππά

Γιώτα Ανδριάκαινα

Διαμαντής Σωτηρόπουλος

Θεόφιλος Κατσιπάνος

Κυριακή Μαυρογεώργη

Λεωνίδας Γιαννακόπουλος

Μαριάννα Τρώντσιου

Μάριον Ιγγλέση

Παντελής Χανδρής

Σταυρούλα Παπαδάκη

Χαρίτων Μπεκιάρης

.

  Την Πέμπτη 12 Μαΐου 2016, στις 20.00 εγκαινιάζεται στη γκαλερί Genesis (Χάριτος 35, Κολωνάκι) η έκθεση «Η σημασία τού να είσαι ζώο», σε επιμέλεια Μαρίας Γιαγιάννου. Αφορμή για την έκθεση αποτελεί το ομώνυμο δοκίμιο της επιμελήτριας στο βιβλίο «Μεταμοντέρνο Σώμα» (συλλογικό, Γαβριηλίδης 2016) όπου μελετά το φαινόμενο της θηριανθρωπίας στις εικαστικές τέχνες.

  Δώδεκα νέοι Έλληνες καλλιτέχνες προσεγγίζουν ένα εξαιρετικά διαδεδομένο φαινόμενο στα σύγχρονα εικαστικά: τη σύμπτυξη του ανθρώπινου σώματος με το ζωϊκό. Η μεγάλη συχνότητα και ποικιλία της εμφάνισης του μορφικού κράματος που αποκαλείται θηριανθρωπία ή ζωομορφισμός, στην τέχνη και γενικότερα στη μεταμοντέρνα εικονογραφία του αστικού πολιτισμού, συνοψίζεται σε μια εικαστική έκθεση που συγκεντρώνει παραλλαγές της απεικόνισης αυτού του υβριδικού θέματος. Η έκθεση «Η σημασία τού να είσαι ζώο» παρατηρεί και καταγράφει τη σύγχρονη κορύφωση των αναπαραστάσεων του Θηριανθρώπου μέσα από δώδεκα μοναδικές εικαστικές ματιές που «εικονογραφούν» το ερώτημα γιατί αυτός ο μορφικός προβληματισμός, που είναι εντελώς πρωτόγονος, αποκτά τόση σημασία σήμερα και γιατί ένα τέτοιο ανάμικτο σώμα μπορεί να ονομαστεί μεταμοντέρνο.

  Προστατευτικοί ρινόκεροι, αξιωματούχα ψάρια, καλοντυμένα αιλουροειδή, στοχαζόμενοι πτηνάνθρωποι, μασκοφορεμένα ελάφια, άνδρες-πεταλούδες, γουρούνια που μπλέκονται σε ανθρώπινα σπλάχνα, σκελετοί υβριδίων, γενεαλογικά δέντρα ζωανθρώπων, τοτέμ της μεγάλης ανάμικτης φατρίας των θηλαστικών, κατακερματισμένα ανθρώπινα σώματα με ζωϊκά αξεσουάρ, μελαγχολικές φιγούρες υβριδικών αγγέλων˙ όλα αυτά τα μοναδικά πλάσματα επιβιβάζονται σε μια νέα κιβωτό διάσωσης, κατασκευασμένη από ακέραια φαντασία, με προορισμό ένα νέο είδος ελευθερίας. Έργα ζωγραφικής και γλυπτικής, διαφόρων διαστάσεων και υλικών, θα δώσουν στον θεατή μια πολυσυλλεκτική αλλά εστιασμένη εικόνα, μια συλλογή αισθητικών και υπαρξιακών δεδομένων για να σκεφτεί τη σχέση του με τον εαυτό, με το ζώο, με την τέχνη.

  Από τους ζωόμορφους θεούς της αιγυπτιακής θρησκείας και τις μεταμορφώσεις του Οβιδίου μέχρι την «αντίστροφη» γοργόνα του Μαγκρίτ και τον συναρπαστικά ανοίκειο κόσμο του Ερνστ˙ από τις υποκουλτούρες των Furries και των Therians και τις βιτρίνες των καταστημάτων με τα ζωόμορφα μανεκέν μέχρι τη ζωώδη δύναμη των cyborgs και τον «Αστακό» του Λάνθιμου, ο άνθρωπος διεκδικεί μια όλο και πιο στενή σχέση με το ζώο που τον κατοικεί. Ο Έλλην Ζωάνθρωπος εκπροσωπείται εδώ από τον σύγχρονο εικαστικό, ο οποίος «έχει αναλάβει να παίξει τον ρόλο του ως Καλλιτέχνης σε μια κατεξοχήν χρησιμοθηρική κοινωνία, η οποία τον αντιμετωπίζει ως ναρκισσιστικό παγώνι αλλά και ως ανήμερο θηρίο, ενώ συχνά τον ενσωματώνει ως pet στο όραμα του “ποιοτικού ελεύθερου χρόνου” και της γρήγορης, ανώδυνης χρήσης του. Επιπλέον, η ατομική ιδιοσυγκρασία του καθενός θέλει να φυτρώσει και να ανθίσει. Όσο κι αν απομακρύνει την αυτοεικόνα του από κάθε επινοημένο του έργο, ο δημιουργός δεν παύει να προβάλλει πάνω του έναν από τους πιθανούς εαυτούς του. Πάνω στο σώμα του έργου και άρα στο δικό του σώμα, ο σύγχρονος εικαστικός ζωγραφίζει την πολυδιάσπαση της μεταμοντέρνας ψυχής» (απόσπασμα από το δοκίμιο).

  Οι εικαστικοί: Αλέξανδρος Μαγκανιώτης, Αλίκη Παππά, Γιώτα Ανδριάκαινα, Διαμαντής Σωτηρόπουλος, Θεόφιλος Κατσιπάνος, Κυριακή Μαυρογεώργη, Λεωνίδας Γιαννακόπουλος, Μαριάννα Τρώντσιου, Μάριον Ιγγλέση, Παντελής Χανδρής, Σταυρούλα Παπαδάκη, Χαρίτων Μπεκιάρης, υπογραμμίζουν με τις ιδιαίτερες ερμηνείες τους την τεράστια σημασία τού να είμαστε ζώα. Μέχρι τις 28 Μαΐου 2016 στην γκαλερί Genesis (Χάριτος 35, Κολωνάκι).

Leonidas Giannakopoulos_His royal calmness_2016 ink on paper_25,5x36cm_H simasia tou na eisai zwo

Λεωνίδας Γιαννακόπουλος / His Royal Calmness / Μελάνι σε χαρτί/ 2016 

Kyriaki Mavrogeorgi_Self portrait _opus49_H simasia tou na eisai zwo_12-28.5

Κυριακή Μαυρογεώργη/ Self-portrait Opus 49/ Πορσελάνη και γιαπωνέζικο ριζόχαρτο/ 2016.

SONY DSC

Σταυρούλα Παπαδάκη / Άτιτλο / Μελάνι σε χαρτί / 2016

KATSIPANOS--THEOFILOS   __ 50 X 38

Θεόφιλος Κατσιπάνος / Συμπτώσεις σε ένα δέντρο / Ακρυλικό και λάδι σε καμβά / 2016

Pantelis Xandris_H simasia tou na eisai zwo-Genesis 12-28 May

Παντελής Χανδρής / Υπόστασις / Πολυεστερική ρητίνη και χρώμα / 2003

Marianna Trontsiou_Silence is Gold_pencils and gold on paper_H simasia tou na eisai zwo_12-28.5 Genesis

Μαριάννα Τρώντσιου / Silence is gold / Μολύβι και φύλλα χρυσού σε χαρτί / 2016

.

*Στο fb-event περισσότερες πληροφορίες για την έκθεση

.

*Πληροφορίες για τη συλλογή δοκιμίων «Μεταμοντέρνο Σώμα»,

όπου συμπεριλαμβάνεται το δοκίμιο «Η σημασία τού να είσαι ζώο».

Μόλις κυκλοφόρησε στα βιβλιοπωλεία

και θα διατίθεται στον χώρο της έκθεσης.

Τα τέσσερα δοκίμια του βιβλίου υπογράφουν οι:

Μαρία Γιαγιάννου (εικαστικά), Γιώργος Λαμπράκος (λογοτεχνία),

Δημήτρης Νάκος (κινηματογράφος), Θωμάς Συμεωνίδης (θέατρο)

και το επίμετρο η Πέπη Ρηγοπούλου.

Μεταμοντέρνο Σώμα_2016_Γιαγιάννου, Λαμπράκος, Νάκος, Συμεωνίδης

 

Κριτική για «Μπαλαντέρ» // ΕΦΣΥΝ

Μαρία Γιαγιάννου «Μπαλαντέρ, μια ερωτική εξτραβαγκάντσα»
.
.

Με τη γλώσσα της περιπλάνησης & της σάρκας

.

της Μαρίας Στασινοπούλου
από την Εφημερίδα Των Συντακτών
.

«Η επίγνωση της ευτυχίας μας λιώνει από ευτυχία. (Δεν κομπάζω, μόνο καταγράφω. Ίσως να δώσουμε αυτό το κείμενο στο θεωρητικό παιδί μας όταν είναι δεκαοχτώ. Να ξέρει τι περνούσα καθώς σε αγαπούσα και καθώς από το μέλλον σου φωνάζω ακόμα Σ’ αγαπώ)» λέει η αφηγήτρια της Γιαγιάννου στο ερώμενον πρόσωπο, όταν ήδη έχουν φτάσει στην «Κατατονία της Ευτυχίας», «αυτό που εννοούμε όταν λέμε “λιώνω” και καθώς λιώνω αποκαλύπτεται το φιτίλι μου∙ η γραμμή πλεύσης μου».

Ενας μεγάλος έρωτας ψάχνει τρόπους να συγκροτήσει την ταυτότητά του για να καταλήξει: «Εγώ τους αγαπώ όλους επειδή αγαπώ εσένα. Και επειδή με αγαπάς».

Το Μπαλαντέρ, μια ερωτική εξτραβαγκάντσα είναι το πέμπτο κατά σειρά βιβλίο της Μαρίας Γιαγιάννου. Εχουν προηγηθεί: Ο Ταξιδιώτης του Αλλοτε (πεζοποιήματα), η Μελανίππη (μυθιστόρημα), το θεατρικό Εκτός Εαυτού και τα δοκίμια Μεταμοντέρνος Έρως. Ένας τέτοιος μεταμοντέρνος -ίσως όμως και τελείως κλασικός- έρωτας αναλύεται και στο καινούργιο της βιβλίο.

Θα μπορούσε να ’ναι διηγήματα με κοινό θέμα τη γλώσσα του σώματος ή τη γλώσσα του νοήματος ή το νόημα της γλώσσας. Η εντύπωσή μου είναι ότι πρόκειται για μυθιστόρημα, νουβέλα καλύτερα λόγω έκτασης, πάνω στο προαιώνιο θέμα του έρωτα που γεννιέται, παγιώνεται και ύστερα διαλύεται, θρυμματίζεται, καταρρέει. Έρωτας δίχως όρους και όρια, πηγή αυτογνωσίας και αυτοεπίγνωσης, σε ένα περίεργο γλωσσολογικό παραλήρημα.

Εξάλλου αυτό ακριβώς δηλώνει και ο υπότιτλος «Μια ερωτική εξτραβαγκάντσα»∙ τι άλλο είναι η εξτραβαγκάντσα από παράνοια, παραλογισμό, ιδιοτροπία, εξωφρενισμό και υπερβολή.

Πρόκειται για βιβλίο ανορθόδοξο, γεμάτο λογικές αντιφάσεις και νοηματικές αντιθέσεις. Με εμμονή στον ορισμό και την ονοματολογία, χειρίζεται έξοχα το απατηλό παιχνίδι των λέξεων. Στο πρώτο κιόλας κομμάτι με τον τίτλο «Γλωσσολογία» παρακολουθούμε ένα έξυπνο γλωσσολογικό παιχνίδι παρεξηγήσεων και εσωτερικών παράλληλων μονολόγων, σε αντιφατικό διάλογο που όμως καταλήγει σε συμφωνία. Η πολυσημία της λέξης απειλεί τη συνεννόηση και δυσχεραίνει την επικοινωνία, αλλά και σε φτάνει στην απόλυτη απογείωση.

Στα δύο ανεπίδοτα γράμματα, με τον τίτλο «Επιστολογραφία» και «Συγγνώμη» αντίστοιχα, γραμμένα με διαφορά ωρών, ένας καταιγισμός από ύβρεις και κατάρες για τον χωρισμό, στο πρώτο, και η προσπάθεια επανόρθωσης γεμάτη χιούμορ, ειρωνεία, σαρκασμό, στο δεύτερο∙ όλα για να κρυφτεί ο σπαραγμός.

Απίστευτη ευρηματικότητα σε ερωτικά υποκοριστικά και υμνητικά λόγια στη «Θεολογία». Ενδιαφέρον διαφυλικό πινγκ πονγκ, λόγος για το άρρεν και το θήλυ στο «Φυλολογία»: «Είμαστε το Σώμα μας και οι βυθοί μας». Στο τελευταίο κομμάτι «Σημειολογία», και όχι μόνον, η Γιαγιάννου αποκαθιστά τις προθέσεις της και μνημονεύει από τους δασκάλους τον Μπαρτ, στα Αποσπάσματα ερωτικού λόγου του οποίου θα εντοπίζαμε τον κοντινό της πρόγονο. Αλλού έχει παραπέμψει σε Μπατάιγ, Μπαντιού, Εμπειρίκο, Ελύτη, αλλά και Πλάτωνα.

«Μαγικά πράγματα συμβαίνουν μόνον όταν δεν παλεύουμε για να τα αποκτήσουμε – όταν παλεύουμε και τα αποκτάμε, ονομάζονται “αποζημιώσεις”», λέει η Γιαγιάννου. Το Μπαλαντέρ είναι και μαγεία και αποζημίωση μαζί, αποφαίνεται ο αναγνώστης.

Ολόκληρο το άρθρο εδώ

12.3.16