Νέα κυκλοφορία: «Το Μέλος Φάντασμα» της Μαρίας Γιαγιάννου, εκδ. Μελάνι

Νέα κυκλοφορία: «Το Μέλος Φάντασμα» της Μαρίας Γιαγιάννου, εκδ. Μελάνι

Πάνω στη φθορά των γονιών και την αδυναμία αποδοχής της χτίζεται η παράξενη ιστορία ενός σαραντάχρονου επικοινωνιολόγου, που βλέπει την εταιρική του λάμψη να θαμπώνει, καθώς γίνεται θύμα της προβληματικής του μνήμης. Ένα σπίτι στην επαρχία, απολύτως μοναδικό, θα τινάξει τα πάντα στον αέρα και θα τα ξαναενώσει όταν ο ήρωας θα το κατοικήσει αλλά κυρίως όταν εκείνο θα τον κατοικήσει.

Η περιπέτεια όψιμης ενηλικίωσης του Γιάννου Μ. δεξιώνεται μια περιπετειώδη γραφή: κλασική αφήγηση, αλλά και καταγραφές από σημειωματάριο, ανθρωπολογικές παρατηρήσεις από έναν πίθηκο, εικονοπλασία του ασυνειδήτου, μονόλογοι και ένα μικρό θεατρικό μονόπρακτο φέρνουν τον αναγνώστη στο σταυροδρόμι του ρεαλισμού με την αχαλίνωτη φαντασία.  

Μέλος φάντασμα ονομάζεται το μέλος του σώματος που λείπει κι όμως ενοχλεί σαν να βρίσκεται ακόμα στη θέση του. Μέλος μιας οικογένειας, μέλος ενός σώματος, μέλος μιας ομάδας, μέλος μιας φιλίας. Όταν αποκόβεις όσα αγαπάς, τότε σύντομα ξυπνούν ως φαντάσματα.

*

Αποσπάσματα:

«Ήταν σοκαρισμένος. Οι υπόλοιποι υπάλληλοι τον κοιτούσαν μέσα από τους γυάλινους τοίχους, αλλά κανείς δεν σηκώθηκε να πάει να ρωτήσει. Όχι από αδιαφορία, μα από έλλειψη χρόνου. Με τα μαλλιά του αναστατωμένα, μια βαθιά ρυτίδα στο μέτωπο και σκεπτικά μάτια, έφυγε χωρίς να χαιρετήσει κανέναν, κοινωνώντας ανοιχτά τη βαθιά του απογοήτευση μέσω της σιωπής. Την ώρα που έβγαινε, η πολυάσχολη γραμματέας τον ξεπροβόδισε λέγοντάς του «καλή τύχη, αρχηγέ» και του έστρωσε τα μαλλιά με μια στοργική κίνηση, που τον έκανε να νιώσει σαν τέως πρίγκηπας που μεταμορφώθηκε σε αδέσποτο μπάσταρδο.«

&

«Η μνήμη δεν είναι εντάξει. Είναι εκεί αλλά λείπει. Είναι παιχνιδιάρα αλλά χωρίς να σου πάρει την άδεια. Δεν παίζει μαζί σου, παίζει εις βάρος σου. Είναι άπιαστη σαν το νερό. Αλλά χωράει σ’ ένα κεφάλι. Μέσα της είναι τυλιγμένος όλος ο δρόμος σου. Φίδι που πρέπει να χωρέσει σ’ ένα μικρό καλάθι, ο δρόμος σου είναι κουλουριασμένος σε χίλιες κουλούρες κι αδυνατείς να ξεχωρίσεις την ουρά απ’ το κεφάλι. Η μνήμη σου είναι φτιαγμένη με υλικό εσένα κι όμως το υλικό σου σε προδίδει, ξεφτίζει, φεύγει από τη θέση του, μετατοπίζεται. Στην αρχή όλα γρατζουνίζονται ανεπαίσθητα, σχεδόν ευχάριστα, αργότερα αρχίζουν οι μώλωπες, ύστερα οι κακώσεις κι έπειτα το ψέμα γραπώνει το χθες και το βιάζει ολοσχερώς. Το γδύνει, του αφαιρεί κομμάτια και του κολλάει άλλα, το ξεριζώνει, το βάφει, το φουσκώνει, το αδειάζει, το δένει σ’ ένα σκοινί, μια κλωστούλα ξεφτισμένη δηλαδή ούτε καν σκοινί και το σέρνει, έρμαιο στις δυνάμεις του τυχαίου. Έχει την πλάκα του το Τυχαίο μέχρι να δεις κάποιον να χάνει τον ειρμό, έτσι δεν είναι; Είναι απελευθερωτικό, μια θεοσεβούμενη παραίτηση από τη λογική, ένα αντίο στους ψυχαναγκασμούς και τις υποχρεώσεις. Για δες τώρα όμως, για κοίτα τη καλύτερα την Τυχαιότητα, αυτή τη μάγισσα της αναρχίας, την καμικάζι του ναού και του νου. Τι χαρούμενος βανδαλισμός. Δες πώς βομβάρδισε όλα σου τα κατορθώματα. Δες πώς καγχάζει με το μεράκι σου, με τη σπουδή σου. Δες πώς θέλει να σε ανατρέψει από την ούτως ή άλλως ελάχιστη θεσούλα που καταλαμβάνεις στον βραχύβιο κόσμο σου. Πήγες και σκάλισες, λοιπόν, την ταυτότητά σου πάνω στη μνήμη, το σπουδαίο αυτό υλικό, ώστε να γίνετε ένα. Τώρα τι θα κάνεις; «

Κριτικά Σημειώματα:

Συνεντεύξεις:

  • Στο πλαίσιο της ΔΕΘ βιβλίου, συζήτηση για «Το μέλος φάντασμα» με την Έλενα Μαρούτσου
  • Πέντε λεπτά με έναν συγγραφέα στη Bookpress

Εκδόσεις Μελάνι, τηλεφωνικές παραγγελίες: 21 0364 1638